Kiddie Blooper
The other day, kumain kami ng bunso ko sa Jollibee. Nagtuturo ng ice craze ang Deden at gusto daw nya yung yellow ang color. So binilhan ko ng Mais con Yelo. Kinain lang nya yung corn flakes sa ibabaw tapos ayaw na. Sabi ko "You finish that. Ikaw nag-order nyan." Sagot ba naman sa kin eh "Ikaw na Mommy, 'kaw naman nagbayad nyan eh!" Pilosopo! :S
Tuesday, April 27, 2004
Saturday, April 24, 2004
Crazy Over Jellies
Tsk, ang impluwensya nga naman ng mga kaibigan .... Ayan pati ako addict na sa jelly kelly bags na yan! Sino ba namang hindi malalaway sa pagkakagandang shades at kakaibang material ng bayong na ito. Buti na lang may ka-egroup akong nagtitinda na mas mababa kesa sa benta sa Greenhills. Take note, original jellies daw costs as much as P9,000! Kaloka, hindi ko afford yun kaya sa imitation na lang ako. Ang maganda dun, hindi madaling ma-recognize kung orig nga ba sya o hindi (di ba Mitch? :D) at stylish ka ever kapag rumarampa sa mga malls. Basta ang cute kasi. Hindi naman ako pakigaya talaga sa mga uso-uso na yan, pero dito sa bag na ititch, naloka lang naman ako.
Hay, bukas makukuha ko na yung una kong jelly. *excited! excited! jump, jump!* Oo, una pa lang yun kasi may pending order pa ako ng medium size na wala pang mahanap sa kulay na gusto ko. Hehehehe, para bang batang hibang sa laruan? Bertday gip ko yun sa sarili ko kase malapit na. Ooops wag lang tayong magtanungan ng age ha.
Do drop me a note to share your own jelly craze kung meron. I'd love to hear from you!
Tsk, ang impluwensya nga naman ng mga kaibigan .... Ayan pati ako addict na sa jelly kelly bags na yan! Sino ba namang hindi malalaway sa pagkakagandang shades at kakaibang material ng bayong na ito. Buti na lang may ka-egroup akong nagtitinda na mas mababa kesa sa benta sa Greenhills. Take note, original jellies daw costs as much as P9,000! Kaloka, hindi ko afford yun kaya sa imitation na lang ako. Ang maganda dun, hindi madaling ma-recognize kung orig nga ba sya o hindi (di ba Mitch? :D) at stylish ka ever kapag rumarampa sa mga malls. Basta ang cute kasi. Hindi naman ako pakigaya talaga sa mga uso-uso na yan, pero dito sa bag na ititch, naloka lang naman ako.
Hay, bukas makukuha ko na yung una kong jelly. *excited! excited! jump, jump!* Oo, una pa lang yun kasi may pending order pa ako ng medium size na wala pang mahanap sa kulay na gusto ko. Hehehehe, para bang batang hibang sa laruan? Bertday gip ko yun sa sarili ko kase malapit na. Ooops wag lang tayong magtanungan ng age ha.
Do drop me a note to share your own jelly craze kung meron. I'd love to hear from you!
Internet Tipid Tips
Sa panahon ngayon, kelangang magtipid. At sa maniwala kayo o sa hindi, nabubuhay ako sa halagang P200 na pang-internet sa loob ng dalawang buwan! Paano? Read on!
Dalawa ang prepaid cards ko, isang Infocom 100 at isang PLDT Vibe 100. Ang Infocom, mamahalin mo talaga dahil pagsapit ng alas-dose ng hatinggabi, libre na sya! Ok, ok, me lahing aswang este insomniac kasi ako. At saka nakaka-trabaho ako sa mga articles ko kapag tahimik ang paligid. Hanggang 7 a.m. na yung free surfing nila.
Tapos ang PLDT Vibe Prepaid, from 8 p.m.- 8 a.m. ang patak ng metro eh 0.08 cents lang. Meaning around P4.00 lang per hour. Correct, mas mura kesa kung gagamitin mo yung post paid service nila which is 50 cents per minute ata. Na-try ko na yun dati kaso inaatake naman ako sa puso everytime darating ang PLDT bill namin. Paano kapag peak hours P30/hour ang nilalabasan! Garsh, waste of money. Hindi kontrolado ang gamit since walang binabayaran agad, ayun kampante. Patay-patay naman pagdating ng bill.
Since bihira ako mag-check ng mails or mag-surf kapag umaga or hapon (ma-traffic, daming gumagamit, mabagal ang mga sistema, mahirap mag-connect) sa gabi na lang. Unless may mga urgent emails ako na kelangan i-retrieve agad. Although minsan pa rin, mahirap mag-connect sa PLDT Vibe at in fairness, mas mabilis pa rin ang Infocom most of the time. So from 8 p.m. hanggang 12 m.n. naka Vibe ako. Pag sapit ng alas dose, switch to Infocom. Solve! Dami kong nasu-surf na sites as references for my articles, libreng-libre pa. Nakaka-laro pa ako paminsan-minsan ng web games without the panic state na baka maubusan ng load at nagsasayang lang ako.
Right now, mag-e-expire na ang 2 cards ko sa Sunday kaya nag-reload na ako sa Infocom ko. Personalized na yung account ko dun so one-time lang ang pagta-type ng mga usernames ng card. (Jean sweetie, ayan ha, solid Infocom na ako). Pag naglo-log in ako, madali ng tandaan ang username. Yung sa PLDT, naku meron pa akong more than P30 na load! Kelangan kong ubusin na bukas at bibili na ulit ako ng bago. Kitam naman, mage-expire na yung 2 buwan pero marami pa ring natira. Matipid ano?
So bakit ko kakailanganin yung mga unlimited post paid accounts na yan? Last I heard, P700 ata ang lowest rate sa Tri-Isys. (Tama ba Cinds?) Ang DSL, nagpo-promote ng as low as P1500 a month eh ngek di pa pala unlimited yun. So far ok naman na ako sa speed ng dial-up. Mabilis nga kung mabilis pag DSL pero magastos! Ipapambili ko na lang ng jelly bag yun! Hehehehe
Ngayon, ang po-problemahin ko na lang eh yung .... pambayad sa Meralco!
*note: Hindi ko kayo ini-enganyong magpuyat ha. Ganito lang talaga ang sistema ng writing life ko which is working better during late at night or the early, early morning hours. Sa kin lang, kung sakaling meron senyo ang hindi pa alam ang mga pinagsasabi ko rito, at least ma-inform kayo at ma-try nyo rin ... At para makabili rin kayo ng jelly bag ... ehe! :P
Sa panahon ngayon, kelangang magtipid. At sa maniwala kayo o sa hindi, nabubuhay ako sa halagang P200 na pang-internet sa loob ng dalawang buwan! Paano? Read on!
Dalawa ang prepaid cards ko, isang Infocom 100 at isang PLDT Vibe 100. Ang Infocom, mamahalin mo talaga dahil pagsapit ng alas-dose ng hatinggabi, libre na sya! Ok, ok, me lahing aswang este insomniac kasi ako. At saka nakaka-trabaho ako sa mga articles ko kapag tahimik ang paligid. Hanggang 7 a.m. na yung free surfing nila.
Tapos ang PLDT Vibe Prepaid, from 8 p.m.- 8 a.m. ang patak ng metro eh 0.08 cents lang. Meaning around P4.00 lang per hour. Correct, mas mura kesa kung gagamitin mo yung post paid service nila which is 50 cents per minute ata. Na-try ko na yun dati kaso inaatake naman ako sa puso everytime darating ang PLDT bill namin. Paano kapag peak hours P30/hour ang nilalabasan! Garsh, waste of money. Hindi kontrolado ang gamit since walang binabayaran agad, ayun kampante. Patay-patay naman pagdating ng bill.
Since bihira ako mag-check ng mails or mag-surf kapag umaga or hapon (ma-traffic, daming gumagamit, mabagal ang mga sistema, mahirap mag-connect) sa gabi na lang. Unless may mga urgent emails ako na kelangan i-retrieve agad. Although minsan pa rin, mahirap mag-connect sa PLDT Vibe at in fairness, mas mabilis pa rin ang Infocom most of the time. So from 8 p.m. hanggang 12 m.n. naka Vibe ako. Pag sapit ng alas dose, switch to Infocom. Solve! Dami kong nasu-surf na sites as references for my articles, libreng-libre pa. Nakaka-laro pa ako paminsan-minsan ng web games without the panic state na baka maubusan ng load at nagsasayang lang ako.
Right now, mag-e-expire na ang 2 cards ko sa Sunday kaya nag-reload na ako sa Infocom ko. Personalized na yung account ko dun so one-time lang ang pagta-type ng mga usernames ng card. (Jean sweetie, ayan ha, solid Infocom na ako). Pag naglo-log in ako, madali ng tandaan ang username. Yung sa PLDT, naku meron pa akong more than P30 na load! Kelangan kong ubusin na bukas at bibili na ulit ako ng bago. Kitam naman, mage-expire na yung 2 buwan pero marami pa ring natira. Matipid ano?
So bakit ko kakailanganin yung mga unlimited post paid accounts na yan? Last I heard, P700 ata ang lowest rate sa Tri-Isys. (Tama ba Cinds?) Ang DSL, nagpo-promote ng as low as P1500 a month eh ngek di pa pala unlimited yun. So far ok naman na ako sa speed ng dial-up. Mabilis nga kung mabilis pag DSL pero magastos! Ipapambili ko na lang ng jelly bag yun! Hehehehe
Ngayon, ang po-problemahin ko na lang eh yung .... pambayad sa Meralco!
*note: Hindi ko kayo ini-enganyong magpuyat ha. Ganito lang talaga ang sistema ng writing life ko which is working better during late at night or the early, early morning hours. Sa kin lang, kung sakaling meron senyo ang hindi pa alam ang mga pinagsasabi ko rito, at least ma-inform kayo at ma-try nyo rin ... At para makabili rin kayo ng jelly bag ... ehe! :P
Saturday, April 17, 2004
Ano ba! Nakakainis na ha!
Ano kayang gustong palabasin ng Sandigang Bayan at todo-bigay sila sa mga kapritso ni Erap? Bukod dun sa pagdalaw sa nanay nya sa hospital (paki-refresh naman memory ko kung meron sa history natin na presong pwedeng maglabas-masok sa kulungang de aircon aside from Erap), nung holy week, pinayagan pang mag-muni-muni sa kanyang rest house para daw ala-retreat kuno. Naku naman, ano kaya ang namuni-muni nya? Paano tumakas? Paano papanalunin ang kanyang bespren sa pagka-presidente at ng mabigyan na sya ng presidential pardon before the year ends?
Tapos kanina sa news, abah! Over na, sobra pa talaga! Porke at birthday ni Erap sa isang linggo, pwede na namang bumalik ng rest house nya para mag-celebrate at magpa-party. Naman! Ano pang silbi at tinatawag na preso yung taong yun eh buhay-baboy na nga sya ng todo-todo? Abusado, hmmmmp! Nakakagigil lang kasi. Sana ni house arrest na nga lang nila kung parating ganun din lang at pagbibigyan ng pagbibigyan lahat ng magustuhan.
Sa lahat naman ata ng presong makikita mo sa Pinas, ito ang pinakamaluho. And to think na pera ng taong-bayan ang ginagastos para lang sa sangkatutak na security measures dahil sa palipat-lipat na pwesto nitong Joseph Estrada na ito. Isa pa pala, nasa political TV ad pa ni Jinggoy! Nakuuuuu, kung me alta presyon siguro ako, matagal na siguro akong na-stroke. Harumph!
Suri, over carried away na ba ang lola nyo? Injustice that is blatantly obvious really gets my blood boiling. Saan nga ba merong ganitong kaparehong situation ang isang bilanggo na katakot-takot na pabor ang ibinibigay ng gobyerno? Meron ba, meron, meron? Nakah, wala ata! Eh kung yung mga presong mahihirap na literal na nabubulok sa kulungan ang humingi ng mga ganyang demands, bibigyan din ba ng pagkakataong maglamyerda sa labas? I don't think so.
Siguro pagtapos na ang eleksyon, matitigil na rin ang "kabaitan" ni Tita Glory kay Erap. That is, kung mananalo sya dahil na rin kasama sa mga maglu-luklok sa pwesto nya eh mga Erap supporters na na-impress sa mga favors bestowed sa kanilang idol. Ayoko mang sabihin eh talagang meron tayong mga kababayan na likas na panatiko. Oh well, kanya-kanya lang talagang sides yan. Nakakalungkot lang kasi tuwing umiiral ang pag-iidolo sa kung sinong gwapo o popular o mayamang kandidato, lalo lamang lumulubog ang bayan natin at lalong darami ang mga maghihirap :(
Hay, kung Erap (at FPJ) supporter po kayo na nagbabasa ng blog na ito, sorry pero wag na lang kayo magbasa kung di nyo po type ang mga nababasa nyo dito. Eto namang blog na ito eh extension lang ng mga isyung nag-iinikot sa utak ko at kelangan ko lang ilabas sa pamamagitan ng pagsusulat. Or else baka mawindang lang ako sa kunsumisyon. Ika nga ng isang writer na kilala ko, "Writing is a form of therapy" kaya ganun na nga lang ang ginagawa ko.
Ano kayang gustong palabasin ng Sandigang Bayan at todo-bigay sila sa mga kapritso ni Erap? Bukod dun sa pagdalaw sa nanay nya sa hospital (paki-refresh naman memory ko kung meron sa history natin na presong pwedeng maglabas-masok sa kulungang de aircon aside from Erap), nung holy week, pinayagan pang mag-muni-muni sa kanyang rest house para daw ala-retreat kuno. Naku naman, ano kaya ang namuni-muni nya? Paano tumakas? Paano papanalunin ang kanyang bespren sa pagka-presidente at ng mabigyan na sya ng presidential pardon before the year ends?
Tapos kanina sa news, abah! Over na, sobra pa talaga! Porke at birthday ni Erap sa isang linggo, pwede na namang bumalik ng rest house nya para mag-celebrate at magpa-party. Naman! Ano pang silbi at tinatawag na preso yung taong yun eh buhay-baboy na nga sya ng todo-todo? Abusado, hmmmmp! Nakakagigil lang kasi. Sana ni house arrest na nga lang nila kung parating ganun din lang at pagbibigyan ng pagbibigyan lahat ng magustuhan.
Sa lahat naman ata ng presong makikita mo sa Pinas, ito ang pinakamaluho. And to think na pera ng taong-bayan ang ginagastos para lang sa sangkatutak na security measures dahil sa palipat-lipat na pwesto nitong Joseph Estrada na ito. Isa pa pala, nasa political TV ad pa ni Jinggoy! Nakuuuuu, kung me alta presyon siguro ako, matagal na siguro akong na-stroke. Harumph!
Suri, over carried away na ba ang lola nyo? Injustice that is blatantly obvious really gets my blood boiling. Saan nga ba merong ganitong kaparehong situation ang isang bilanggo na katakot-takot na pabor ang ibinibigay ng gobyerno? Meron ba, meron, meron? Nakah, wala ata! Eh kung yung mga presong mahihirap na literal na nabubulok sa kulungan ang humingi ng mga ganyang demands, bibigyan din ba ng pagkakataong maglamyerda sa labas? I don't think so.
Siguro pagtapos na ang eleksyon, matitigil na rin ang "kabaitan" ni Tita Glory kay Erap. That is, kung mananalo sya dahil na rin kasama sa mga maglu-luklok sa pwesto nya eh mga Erap supporters na na-impress sa mga favors bestowed sa kanilang idol. Ayoko mang sabihin eh talagang meron tayong mga kababayan na likas na panatiko. Oh well, kanya-kanya lang talagang sides yan. Nakakalungkot lang kasi tuwing umiiral ang pag-iidolo sa kung sinong gwapo o popular o mayamang kandidato, lalo lamang lumulubog ang bayan natin at lalong darami ang mga maghihirap :(
Hay, kung Erap (at FPJ) supporter po kayo na nagbabasa ng blog na ito, sorry pero wag na lang kayo magbasa kung di nyo po type ang mga nababasa nyo dito. Eto namang blog na ito eh extension lang ng mga isyung nag-iinikot sa utak ko at kelangan ko lang ilabas sa pamamagitan ng pagsusulat. Or else baka mawindang lang ako sa kunsumisyon. Ika nga ng isang writer na kilala ko, "Writing is a form of therapy" kaya ganun na nga lang ang ginagawa ko.
Friday, April 16, 2004
Magastos na bakasyon
Akala ko pag tapos na ang school, mas makakatipid ng ako ng konti dahil wala nang masyadong gastos ang mga bata like pamasahe, baon, allowance etc. Hay maling haka-haka. Ngayong 5 years old na itong bunso ko, marunong na syang mag-pera, marunong ng mag-aya sa tindahan para magpabili ng meryenda at marunong ng magtawag ng mga tinderong dumadaan sa kalsada!
Sa araw-araw na dumaan simula ng nawalan ng pasok sa school, naku mahina ang isang araw na may hindi titigil na nagtitinda ng kung ano sa tapat ng gate namin. Paano naman, itong si Deden everytime may marinig na kililing ng ice cream bell or pot-pot ng magsio-siopao, nakuuuu, takbo sa terrace sabay sigaw ng "Mama! Pabili po! Sandali! Teka lang pooooo!" Sobrang sanay na ata ang mga mamang yun kaya swerve naman sila papunta sa harap ng bahay namin.
Maya-maya andyan na ang makulit na bata at saka lang magpapaalam ng "Mommy me money ka? Pambili ice cream? Kasi gutong na gutong na ako!" (Kahit bagong kain ng lunch at wala pang isang oras, gutom na daw sya ulit). Knowing na type lang talaga nitong batang ito yung novelty na sya mismo ang bibili at mag-aabot ng pera sa tindero, sige na nga. At least mababaw kaligayahan nya. At take note, ang nakakatuwa sa kanya, kapag binigyan ko ng P5.00 para sa isang ice cream cone, magsasabi yun ng "Kulang pa po, wala pa para kina kuya." Thoughtful talaga itong si bunsoy ko. Kahit hindi napapansin nina kuya nya na merong meryenda na pwedeng bilhin, si Deden ang siguradong magpo-provide para sa kanila. Buti na lang dito sa amin sa probinsya, kilala namin halos lahat ng nagtitindang dumaraan kaya sure akong hindi delikadong kainin kahit "street food" na matatawag ang mga tinda nila. Pati tuloy kaming mag-asawa minsan, napapabili na rin para sa amin.
Kaya ayun, magastos pa rin pala kahit bakasyon hehehe.
Akala ko pag tapos na ang school, mas makakatipid ng ako ng konti dahil wala nang masyadong gastos ang mga bata like pamasahe, baon, allowance etc. Hay maling haka-haka. Ngayong 5 years old na itong bunso ko, marunong na syang mag-pera, marunong ng mag-aya sa tindahan para magpabili ng meryenda at marunong ng magtawag ng mga tinderong dumadaan sa kalsada!
Sa araw-araw na dumaan simula ng nawalan ng pasok sa school, naku mahina ang isang araw na may hindi titigil na nagtitinda ng kung ano sa tapat ng gate namin. Paano naman, itong si Deden everytime may marinig na kililing ng ice cream bell or pot-pot ng magsio-siopao, nakuuuu, takbo sa terrace sabay sigaw ng "Mama! Pabili po! Sandali! Teka lang pooooo!" Sobrang sanay na ata ang mga mamang yun kaya swerve naman sila papunta sa harap ng bahay namin.
Maya-maya andyan na ang makulit na bata at saka lang magpapaalam ng "Mommy me money ka? Pambili ice cream? Kasi gutong na gutong na ako!" (Kahit bagong kain ng lunch at wala pang isang oras, gutom na daw sya ulit). Knowing na type lang talaga nitong batang ito yung novelty na sya mismo ang bibili at mag-aabot ng pera sa tindero, sige na nga. At least mababaw kaligayahan nya. At take note, ang nakakatuwa sa kanya, kapag binigyan ko ng P5.00 para sa isang ice cream cone, magsasabi yun ng "Kulang pa po, wala pa para kina kuya." Thoughtful talaga itong si bunsoy ko. Kahit hindi napapansin nina kuya nya na merong meryenda na pwedeng bilhin, si Deden ang siguradong magpo-provide para sa kanila. Buti na lang dito sa amin sa probinsya, kilala namin halos lahat ng nagtitindang dumaraan kaya sure akong hindi delikadong kainin kahit "street food" na matatawag ang mga tinda nila. Pati tuloy kaming mag-asawa minsan, napapabili na rin para sa amin.
Kaya ayun, magastos pa rin pala kahit bakasyon hehehe.
Sunday, April 04, 2004
Apologize? No Way!
Napanood nyo ba yung news nung isang gabi about FPJ and Sandra Aguinaldo of GMA 7? Grabe noh?
Backgrounder sa di nakanood: nagse-set up daw yung camera ng GMA sa may tabi ng stage, bandang likuran ni FPJ. Habang nagsi-speech si FPJ, bigla syang tumigil at bumaling kay Sandra with matching abot ng mic at sabi daw kung gusto ni Sandra sya na lang ang magsalita. Maya-maya balik na sa pagsi-speech si FPJ habang si Sandra eh napahiya ng todo. Ang dahilan? Nainis daw si FPJ dahil kay Sandra na nakatingin ang mga tao at hindi sa kanya.
Oh my! Ganun? Hindi pa man sya presidente bawal pala syang agawan ng eksena ng kahit sino? Eh hindi naman bida-bidahan at pelikula ang pangangampanya ah. Eh weno naman kung maki-uzi ang mga tao ng konti sa mga media? Eh sa trait na ng maraming Pinoy yun ano!
Ang masaklap pa, habang naluluha na yung reporter, sinabihan pa nina Loren at Tito Sotto na mag-apologize daw si Sandra kay Da King. Bakeeet??? Eh nagta-trabaho lang naman yun tao ah. Pasalamat nga yang KNP na yan at kino-cover sila ng media tapos ganun ang gagawin nila! Sa puntong yun, pati ako napakunot ang noo at kung andun lang ako, baka kinutusan ko sila!
Sensya na sa mga KNP supporters na nagbabasa nito. Pero di ko mapigilan ang sarili kong hindi mag-comment tungkol dito. Dahil naisip ko, paano nga kung maging presidente ng Pilipinas 2 weeks from now eh si Da King? Inaykupo! Isang presidenteng sumpungin at mainitin ang ulo? Wag na po plis!!!
Napanood nyo ba yung news nung isang gabi about FPJ and Sandra Aguinaldo of GMA 7? Grabe noh?
Backgrounder sa di nakanood: nagse-set up daw yung camera ng GMA sa may tabi ng stage, bandang likuran ni FPJ. Habang nagsi-speech si FPJ, bigla syang tumigil at bumaling kay Sandra with matching abot ng mic at sabi daw kung gusto ni Sandra sya na lang ang magsalita. Maya-maya balik na sa pagsi-speech si FPJ habang si Sandra eh napahiya ng todo. Ang dahilan? Nainis daw si FPJ dahil kay Sandra na nakatingin ang mga tao at hindi sa kanya.
Oh my! Ganun? Hindi pa man sya presidente bawal pala syang agawan ng eksena ng kahit sino? Eh hindi naman bida-bidahan at pelikula ang pangangampanya ah. Eh weno naman kung maki-uzi ang mga tao ng konti sa mga media? Eh sa trait na ng maraming Pinoy yun ano!
Ang masaklap pa, habang naluluha na yung reporter, sinabihan pa nina Loren at Tito Sotto na mag-apologize daw si Sandra kay Da King. Bakeeet??? Eh nagta-trabaho lang naman yun tao ah. Pasalamat nga yang KNP na yan at kino-cover sila ng media tapos ganun ang gagawin nila! Sa puntong yun, pati ako napakunot ang noo at kung andun lang ako, baka kinutusan ko sila!
Sensya na sa mga KNP supporters na nagbabasa nito. Pero di ko mapigilan ang sarili kong hindi mag-comment tungkol dito. Dahil naisip ko, paano nga kung maging presidente ng Pilipinas 2 weeks from now eh si Da King? Inaykupo! Isang presidenteng sumpungin at mainitin ang ulo? Wag na po plis!!!
Thursday, April 01, 2004
Pandak na lang at sweldo ang di tumataas!
Haaaaaaaay …… isa pa ….. haaaaaay! Ayan tumaas na ang pamasahe. Sira na naman ang ka-budget-an ng mga ka-nanay-ang Pilipina. Buti na lang bakasyon na ang mga bata pero for sure sa pasukan, mas malaki na ang kelangang i-allot sa kanilang pamasahe budget for school. In fairness to the Jeepney drivers, kawawa din nga naman sila dahil sa limit ng pagtaas ng gasoline and diesel prices, talong-talo nga naman sila sa kita araw-araw. Nga lang, buti sana kung pati sweldo ng mga pipol eh bigla ring tumaas. Asa pa!
Sabi kanina sa news, pangako daw ng DTI, hindi tataas ang presyo ng bilihin. Ack! Sobra nilang huli sa balita! Eh last week lang biglang boom ang mga prices ng goods sa grocery ah. Ang masaklap pa, isa ang Nestle products sa mga nagtaas eh malimit pa naman namin na ginagamit. Inay! Lahat tumaas ang prices. From Milo to Nido, Carnation Evap (babalik na ulit ako ng Alaska! although tumaas din ang price nun) at Coffee Mate, lahat biglang taas. Pati ang peborit kong Purefoods Sisig, nagmahal na rin :(
Bakit kaya walang nagre-regulate nun ano? Eh late last year kaka-increase din lang ng prices nila. Pansinin nyo rin na kapag nagpa-raffle na naman ng milyones ang Nestle, for sure another price increase yan. AT walang kokontra bakit ALAM ko at sigurado ako sa mga pinagsasabi ko dahil conscientious consumer and nanay ako. Me notebook ako kung saan sinusulat ko dun ang prices ng mga binibili namin para mas madaling gumawa ng budget kada buwan. (oo na, OC kung OC pero epektib ang sistema ko). Isa pa, ang nakakainis kahit old stock na (like yung Nido nila eh yung may ExMazing Eyes na free pa nung Pasko) kasama sa taas ng prices.
Mataas ang dollar, may mga mapagsamantalang mga negosyante, may tsismis pa tungkol sa pagpapatong ng VAT sa text messages, and the list never ends. Paano na si Juan dela Cruz nyan???
Tsk, wala pa ang eleksyon nyan. Paano na kaya pag lampas ng Mayo? Sana lang, gumanda-ganda na ang economic situation natin…. Yun eh kung matino ang mapapaupo sa pagka-Presidente. Pilipinas, magdasal tayo!
Haaaaaaaay …… isa pa ….. haaaaaay! Ayan tumaas na ang pamasahe. Sira na naman ang ka-budget-an ng mga ka-nanay-ang Pilipina. Buti na lang bakasyon na ang mga bata pero for sure sa pasukan, mas malaki na ang kelangang i-allot sa kanilang pamasahe budget for school. In fairness to the Jeepney drivers, kawawa din nga naman sila dahil sa limit ng pagtaas ng gasoline and diesel prices, talong-talo nga naman sila sa kita araw-araw. Nga lang, buti sana kung pati sweldo ng mga pipol eh bigla ring tumaas. Asa pa!
Sabi kanina sa news, pangako daw ng DTI, hindi tataas ang presyo ng bilihin. Ack! Sobra nilang huli sa balita! Eh last week lang biglang boom ang mga prices ng goods sa grocery ah. Ang masaklap pa, isa ang Nestle products sa mga nagtaas eh malimit pa naman namin na ginagamit. Inay! Lahat tumaas ang prices. From Milo to Nido, Carnation Evap (babalik na ulit ako ng Alaska! although tumaas din ang price nun) at Coffee Mate, lahat biglang taas. Pati ang peborit kong Purefoods Sisig, nagmahal na rin :(
Bakit kaya walang nagre-regulate nun ano? Eh late last year kaka-increase din lang ng prices nila. Pansinin nyo rin na kapag nagpa-raffle na naman ng milyones ang Nestle, for sure another price increase yan. AT walang kokontra bakit ALAM ko at sigurado ako sa mga pinagsasabi ko dahil conscientious consumer and nanay ako. Me notebook ako kung saan sinusulat ko dun ang prices ng mga binibili namin para mas madaling gumawa ng budget kada buwan. (oo na, OC kung OC pero epektib ang sistema ko). Isa pa, ang nakakainis kahit old stock na (like yung Nido nila eh yung may ExMazing Eyes na free pa nung Pasko) kasama sa taas ng prices.
Mataas ang dollar, may mga mapagsamantalang mga negosyante, may tsismis pa tungkol sa pagpapatong ng VAT sa text messages, and the list never ends. Paano na si Juan dela Cruz nyan???
Tsk, wala pa ang eleksyon nyan. Paano na kaya pag lampas ng Mayo? Sana lang, gumanda-ganda na ang economic situation natin…. Yun eh kung matino ang mapapaupo sa pagka-Presidente. Pilipinas, magdasal tayo!
Thursday, March 25, 2004
Puerto Galera
Dahil nagtanong na rin si Chichi kung saan magandang mag-stay sa Puerto, ipa-plug ko na ulit ang favorite place namin doon since malapit na talaga ang tag-init (di ko pa masabing mainit na kasi dito sa amin sa Laguna, malamig pa rin sa gabi).
Last summer, buong family namin, kasama nanay ko at family ng sister ko with matching yayas at maids, doon nag-stay sa Valley of Peace. It’s not beach front pero they have facilities that are kid-friendly like the pool slide and play ground. My kids loved the double decks in the castle rooms where we stayed. There’s also a basketball cum badminton/tennis court (you can borrow balls and rackets from the staff), a jacuzzi, clean pool with waterfall effect, a chapel on top of a hill (na maraming, maraming steps kaya get ready for the exercise) and comfortable rooms. Plus, friendly ang staff. You can contact the manager Jeffrey Aquino at 0916-3847697 for queries and reservations.
Opinion ko lang ha, hindi rin kasi practical yung mag-stay ka sa isang beach front resort, magbayad ng mahal tapos hindi naman maganda ang beach sa harapan ng pinag-stay-an nyo at di mo rin mae-enjoy mag-swim doon. Bakit ko nasabi? Because just last February, three of my friends and I stayed at Coco Beach resort. Super as in super mahal ng food. Tapos hindi ganun kasarap. Tapos andaming aberya ang nangyari sa amin. From the reservations, masyadong bastos makipag-usap ang customer service reps nila to the actual stay, we encountered several irritating incidences.
Kwento ko ilang highlights? Una, nung nagpa-reserve ang friend ko, inabot sya ng 3 days calling back ng ilang beses sa isang araw, para lang i-fax sa kanya ang receipt nung bayad namin. Next, when she called para i-clarify yung ibang information na nakita nya sa website ng Coco Beach, hindi pa tapos tanong nya, binara na sya nung kausap nya, saying bakit daw hindi na lang intindihin yung nasa website eh nakalagay na nga doon plus more insulting remarks like “Do you expect me to know all that?!”. Third, nagpa-request ako na kung pwede i-meet ko na lang yung bus nila along the way since hassle for me to come from Laguna tapos maki-meet sa kanila sa Manila when going to Batangas since I can meet them half-way na lang sana. Naku di ko alam, nahirapan pala ang friend ko makiusap kung kani-kaninong tao para maintindihan ang reason ng request ko. Buti sana kung ok ang pagkasabi sa kanya na tipong “Sorry but we don’t allow concessions like that,” or something like it. Ang mga sinabi sa kanya? “Eh sinabing hindi pwede!” without giving any reasons. Basta ang bastos! Parang hindi na-train sa customer servicing. Sabi nga ng friend ko, siguro mas magiliw silang makipag-usap kapag foreigners kasi mas marami for sure na dollars ang ibabayad ng mga yun kesa Pinoy kaya di nila kami priority. Kakalungkot ano?
Nung andun na kami sa Coco Beach. Lahat pala ng activities doon may sign-up sheet. Merong free, merong hindi pero lahat in dollars ang fees. Our first afternoon, we signed up for a town tour dahil gusto naming pumunta sa bayan to buy some things. Nakalagay doon $3. Ang nangyari, ang na-tour lang nung guide eh yung dalawang foreigners na kasabay namin at kami pinabayaang mag-ikot mag-isa. Fine, we didn’t mind dahil marunong naman kaming mag-Tagalog at magtanong ng directions. Pagdating ng bill, the guide charged us P200 each. So tanong kami how much ba ang conversion nila ng dollar? P55 daw. When the guide was confronted, nagpa-lusot pa ng “Ay akala ko nakasama kayo sa tour.” Hello? Anim lang kaming tao noon at alam nyang yung dalawang kano lang ang sinamahan nya obviously dahil sa tip na dollars. Ang point ko nga, kahit i-convert pa yung $3, P165 lang yun. Ni hindi pa kami na-tour ng lagay na ha eh we were expecting merong jeep man lang na ii-ikot kami sa bayan. Wala! Naglakad lang kami ng mga kaibigan ko. Then boat ride na ulit pabalik ng resort na binayaran namin ng P165! Tapos nalaman ko from a friend who’s a Puerto native na meron palang nasasakyang parang jeepney boat from Coco Beach na P10 lang ang bayad! Hindi sinabi sa amin yun ng mga staff nung nagtatanong kami how to get to town!
Basta marami pang ibang nangyari. Bottomline, when we talked with the acting manager (wala daw boss nya, nasa Manila), she was apologetic naman in fairness. Pero with all the bad experiences namin I couldn’t resist my parting shot sa kanya. Nung time na bago kami sumakay ng boat pabalik ng Batangas, I told her “Alam mo Ma’am, kung di lang may manlilibre sa akin next time para makapunta ako ulit dito, hinding-hindi na ako babalik!” Sabay ngiti at talikod. On the bus back to Manila, nagulat kami when another foreigner suddenly burst out “Coco Beach bullsh*t!” At bigla syang nag-German kaya di na namin nalaman anong nangyari sa kanila.
Ang pinaka-enjoy moment namin? Nung nag-rent kami ng bangka (from the bayan, kumontrata kami ng hindi Coco Beach boat para hindi taga sa price) for beach hopping. Gumastos lang kami ng P900 for the boat rent, gears P50 for life vests at shoes rentals (whole day na yun) and around P600 for the food. Namili kami sa palenke ng mga isda and meat tapos while snorkeling in Bayanan beach, niluto ng mga bangkero namin ang lunch. Ni hindi kami naka-swimming sa beach sa harap ng resort dahil mabato at saka wala kang makikitang corals at isda dun.
Additional pala, may mga daga at maliit na palaka ang loob ng kwarto namin sa Coco Beach! Pagbalik namin, yung isang bag ng chocolate chip cookies saka bar ng butter, andun na sa ilalim ng kama! Nakailan ata kaming tilian blues ng roommate ko dahil pati sound ng tuko, nakarinig kami sa loob ng kwarto.
Granted, merong magandang facilities ang Coco Beach. May mga hammock at beach loungers na pwedeng higaan anytime, me video room sila at malinis yung pool nila with Jacuzzi sa taas ng bundok. Most local staff were friendly except that blasted tour guide. Pero all in all, hindi sulit ang lahat ng binayad namin dahil sa mga aberyang inabot.
Samantalang, kung sa Valley of Peace ka magsi-stay, si Jeff personally ang mag-aayos ng bangkero for you (na hindi ka tatagain sa presyo) who will bring you island-hopping and ihahatid-sundo kayo sa pier.
My husband naman dati nung nag boys’ outing sila ng friends nya, nag-stay sila sa Talipanan where the lodgings are cheaper and near sa beach. Although kung di ka sanay sa Puerto mahirap maghanap dahil wala namang reserve-reserve doon. Puro walk-in. Naka-stay na rin pala kami ng husband ko sa Camp Rock once, kasama ng barkada namin nung college, pero masyadong primitive ang conditions so ‘di ko na lang ire-recommend. Sa bandang Talipanan din yun.
White Beach lodgings di ko pa nata-try pero when we went swimming there once, ang dumi-dumi ng tubig dahil sa dami ng tao. Magso-snorkel ka, may mabubunggo kang lumulutang na lata ng softdrink, argh!
So when staying in Puerto, try nyo muna ang VOP. Who knows? Baka like us, babalik-balikan nyo din ang place na yun :) I’ve been there twice na and will definitely be back again this coming summer months.
** Note: Hindi ko sinisiraan ang Coco Beach. Lahat ng kinuwento ko dito ay nangyari sa amin. Nagsasabi lang po ng totoo dahil gusto kong maiwasan ng mga kapwa ko Pinoy ang makaranas ng mga masamang experiences gaya ng inabot namin.
Dahil nagtanong na rin si Chichi kung saan magandang mag-stay sa Puerto, ipa-plug ko na ulit ang favorite place namin doon since malapit na talaga ang tag-init (di ko pa masabing mainit na kasi dito sa amin sa Laguna, malamig pa rin sa gabi).
Last summer, buong family namin, kasama nanay ko at family ng sister ko with matching yayas at maids, doon nag-stay sa Valley of Peace. It’s not beach front pero they have facilities that are kid-friendly like the pool slide and play ground. My kids loved the double decks in the castle rooms where we stayed. There’s also a basketball cum badminton/tennis court (you can borrow balls and rackets from the staff), a jacuzzi, clean pool with waterfall effect, a chapel on top of a hill (na maraming, maraming steps kaya get ready for the exercise) and comfortable rooms. Plus, friendly ang staff. You can contact the manager Jeffrey Aquino at 0916-3847697 for queries and reservations.
Opinion ko lang ha, hindi rin kasi practical yung mag-stay ka sa isang beach front resort, magbayad ng mahal tapos hindi naman maganda ang beach sa harapan ng pinag-stay-an nyo at di mo rin mae-enjoy mag-swim doon. Bakit ko nasabi? Because just last February, three of my friends and I stayed at Coco Beach resort. Super as in super mahal ng food. Tapos hindi ganun kasarap. Tapos andaming aberya ang nangyari sa amin. From the reservations, masyadong bastos makipag-usap ang customer service reps nila to the actual stay, we encountered several irritating incidences.
Kwento ko ilang highlights? Una, nung nagpa-reserve ang friend ko, inabot sya ng 3 days calling back ng ilang beses sa isang araw, para lang i-fax sa kanya ang receipt nung bayad namin. Next, when she called para i-clarify yung ibang information na nakita nya sa website ng Coco Beach, hindi pa tapos tanong nya, binara na sya nung kausap nya, saying bakit daw hindi na lang intindihin yung nasa website eh nakalagay na nga doon plus more insulting remarks like “Do you expect me to know all that?!”. Third, nagpa-request ako na kung pwede i-meet ko na lang yung bus nila along the way since hassle for me to come from Laguna tapos maki-meet sa kanila sa Manila when going to Batangas since I can meet them half-way na lang sana. Naku di ko alam, nahirapan pala ang friend ko makiusap kung kani-kaninong tao para maintindihan ang reason ng request ko. Buti sana kung ok ang pagkasabi sa kanya na tipong “Sorry but we don’t allow concessions like that,” or something like it. Ang mga sinabi sa kanya? “Eh sinabing hindi pwede!” without giving any reasons. Basta ang bastos! Parang hindi na-train sa customer servicing. Sabi nga ng friend ko, siguro mas magiliw silang makipag-usap kapag foreigners kasi mas marami for sure na dollars ang ibabayad ng mga yun kesa Pinoy kaya di nila kami priority. Kakalungkot ano?
Nung andun na kami sa Coco Beach. Lahat pala ng activities doon may sign-up sheet. Merong free, merong hindi pero lahat in dollars ang fees. Our first afternoon, we signed up for a town tour dahil gusto naming pumunta sa bayan to buy some things. Nakalagay doon $3. Ang nangyari, ang na-tour lang nung guide eh yung dalawang foreigners na kasabay namin at kami pinabayaang mag-ikot mag-isa. Fine, we didn’t mind dahil marunong naman kaming mag-Tagalog at magtanong ng directions. Pagdating ng bill, the guide charged us P200 each. So tanong kami how much ba ang conversion nila ng dollar? P55 daw. When the guide was confronted, nagpa-lusot pa ng “Ay akala ko nakasama kayo sa tour.” Hello? Anim lang kaming tao noon at alam nyang yung dalawang kano lang ang sinamahan nya obviously dahil sa tip na dollars. Ang point ko nga, kahit i-convert pa yung $3, P165 lang yun. Ni hindi pa kami na-tour ng lagay na ha eh we were expecting merong jeep man lang na ii-ikot kami sa bayan. Wala! Naglakad lang kami ng mga kaibigan ko. Then boat ride na ulit pabalik ng resort na binayaran namin ng P165! Tapos nalaman ko from a friend who’s a Puerto native na meron palang nasasakyang parang jeepney boat from Coco Beach na P10 lang ang bayad! Hindi sinabi sa amin yun ng mga staff nung nagtatanong kami how to get to town!
Basta marami pang ibang nangyari. Bottomline, when we talked with the acting manager (wala daw boss nya, nasa Manila), she was apologetic naman in fairness. Pero with all the bad experiences namin I couldn’t resist my parting shot sa kanya. Nung time na bago kami sumakay ng boat pabalik ng Batangas, I told her “Alam mo Ma’am, kung di lang may manlilibre sa akin next time para makapunta ako ulit dito, hinding-hindi na ako babalik!” Sabay ngiti at talikod. On the bus back to Manila, nagulat kami when another foreigner suddenly burst out “Coco Beach bullsh*t!” At bigla syang nag-German kaya di na namin nalaman anong nangyari sa kanila.
Ang pinaka-enjoy moment namin? Nung nag-rent kami ng bangka (from the bayan, kumontrata kami ng hindi Coco Beach boat para hindi taga sa price) for beach hopping. Gumastos lang kami ng P900 for the boat rent, gears P50 for life vests at shoes rentals (whole day na yun) and around P600 for the food. Namili kami sa palenke ng mga isda and meat tapos while snorkeling in Bayanan beach, niluto ng mga bangkero namin ang lunch. Ni hindi kami naka-swimming sa beach sa harap ng resort dahil mabato at saka wala kang makikitang corals at isda dun.
Additional pala, may mga daga at maliit na palaka ang loob ng kwarto namin sa Coco Beach! Pagbalik namin, yung isang bag ng chocolate chip cookies saka bar ng butter, andun na sa ilalim ng kama! Nakailan ata kaming tilian blues ng roommate ko dahil pati sound ng tuko, nakarinig kami sa loob ng kwarto.
Granted, merong magandang facilities ang Coco Beach. May mga hammock at beach loungers na pwedeng higaan anytime, me video room sila at malinis yung pool nila with Jacuzzi sa taas ng bundok. Most local staff were friendly except that blasted tour guide. Pero all in all, hindi sulit ang lahat ng binayad namin dahil sa mga aberyang inabot.
Samantalang, kung sa Valley of Peace ka magsi-stay, si Jeff personally ang mag-aayos ng bangkero for you (na hindi ka tatagain sa presyo) who will bring you island-hopping and ihahatid-sundo kayo sa pier.
My husband naman dati nung nag boys’ outing sila ng friends nya, nag-stay sila sa Talipanan where the lodgings are cheaper and near sa beach. Although kung di ka sanay sa Puerto mahirap maghanap dahil wala namang reserve-reserve doon. Puro walk-in. Naka-stay na rin pala kami ng husband ko sa Camp Rock once, kasama ng barkada namin nung college, pero masyadong primitive ang conditions so ‘di ko na lang ire-recommend. Sa bandang Talipanan din yun.
White Beach lodgings di ko pa nata-try pero when we went swimming there once, ang dumi-dumi ng tubig dahil sa dami ng tao. Magso-snorkel ka, may mabubunggo kang lumulutang na lata ng softdrink, argh!
So when staying in Puerto, try nyo muna ang VOP. Who knows? Baka like us, babalik-balikan nyo din ang place na yun :) I’ve been there twice na and will definitely be back again this coming summer months.
** Note: Hindi ko sinisiraan ang Coco Beach. Lahat ng kinuwento ko dito ay nangyari sa amin. Nagsasabi lang po ng totoo dahil gusto kong maiwasan ng mga kapwa ko Pinoy ang makaranas ng mga masamang experiences gaya ng inabot namin.
Monday, March 22, 2004
Kwentong Jologs
Kahapon naghanap kami ni hubby ng world globe sa bayan (probinsya po kami kaya lo-tech). Kelangan daw mag-submit sina Josh sa school. Nakakatuwa at nakakita kami ng inflatable globe sa Expressions. Eh di walang hassle nung pag-uwi kasi kasya sya sa isang flat na box. Mura pa, P145 lang as compared to the fixed, bulky ones na P300. Hahatian pa daw si Josh ng bayad nung ka-group mate nya. Happy naman ako at hindi kami gumastos ng malaki.
Tapos etong si husbandry, gustong kumain na naman sa resto. Eh last week, kaka-date lang naming dalawa sa Shakeys (yehey, lately halos every weekend nakakalabas kaming dalawa kahit paggo-grocery lang or buy something sa bayan for 2-3 hours) so sabi ko wag na kasi dapat tipid naman ng konti. I've been very strict with our budget lately kasi gusto ko talaga maka-ipon na kami seriously. Sabi ko bili na lang kami sa bakery ng mga breads tapos kainin namin sa jeep.
Hahaha, ang jologs namin. Naglalakad kami papunta sa jeepney stop na kumakain ng empanada at may hawak na plastic ng softdrinks. Pero sobrang enjoy kasi nung mag-bf pa lang kami, halos ganun din gawa namin, cheap dates lang as long as magkasama kami. I'm glad we have those times together na simple lang ang ginagawa pero happy pa rin. Naalala ko tuloy yung article ko about couple time sa Smart Parenting magazine. Totoo nga, it doesn't matter how you do it, but what's important is you go on dates with your special someone no matter how simple that time was spent.
Kahapon naghanap kami ni hubby ng world globe sa bayan (probinsya po kami kaya lo-tech). Kelangan daw mag-submit sina Josh sa school. Nakakatuwa at nakakita kami ng inflatable globe sa Expressions. Eh di walang hassle nung pag-uwi kasi kasya sya sa isang flat na box. Mura pa, P145 lang as compared to the fixed, bulky ones na P300. Hahatian pa daw si Josh ng bayad nung ka-group mate nya. Happy naman ako at hindi kami gumastos ng malaki.
Tapos etong si husbandry, gustong kumain na naman sa resto. Eh last week, kaka-date lang naming dalawa sa Shakeys (yehey, lately halos every weekend nakakalabas kaming dalawa kahit paggo-grocery lang or buy something sa bayan for 2-3 hours) so sabi ko wag na kasi dapat tipid naman ng konti. I've been very strict with our budget lately kasi gusto ko talaga maka-ipon na kami seriously. Sabi ko bili na lang kami sa bakery ng mga breads tapos kainin namin sa jeep.
Hahaha, ang jologs namin. Naglalakad kami papunta sa jeepney stop na kumakain ng empanada at may hawak na plastic ng softdrinks. Pero sobrang enjoy kasi nung mag-bf pa lang kami, halos ganun din gawa namin, cheap dates lang as long as magkasama kami. I'm glad we have those times together na simple lang ang ginagawa pero happy pa rin. Naalala ko tuloy yung article ko about couple time sa Smart Parenting magazine. Totoo nga, it doesn't matter how you do it, but what's important is you go on dates with your special someone no matter how simple that time was spent.
Thursday, March 18, 2004
Ang Kinse Anyos Debate, Bow!
Hindi ko na maiwasang hindi mag-comment sa isyung ito. Halos lahat ata ng public affairs programs, mapa-GMA 7, ABS-CBN o ABC 5 eh palaging topic yan. Kanina lang, pagkalipat ko ng channels, pareho pang yun ang topic na iniuulat sa dalawang news programs sa magkabilang channels.
What’s with the hullabaloo on this ad anyway? Personally, nung una kong nakita sa TV yung pagkalaki-laking billboard ng Napoleon Brandy na may nakasulat ng “Nakatikim ka na ba ng kinse anyos?” unang sumagi sa isip ko “Buti naman di na nila nilagyan ng picture ng malaswang babae. Hanggang alak na lang.”
Ok yun na maraming nagpo-protesta na masama ang subliminal message ng ad na yun. Totoo nga naman. Pansin ko lang, napaka-jaded na talaga ng views ng mga tao sa mga bagay-bagay sa panahon ngayon. Madaling mairita, madaling maghanap ng masama sa isang bagay. Ang di ko maintindihan, bakit yun lang ang ata ang pursigidong tinitira nila? Bakit parang wala akong naririnig na vocal protests against dun sa mga TV commercials at posters ng mga alak na may mga babaeng halos lumuwa ang mga dibdib galing sa pagkaliliit na bra?
Sa totoo lang, bwisit na bwisit ako tuwing nakikita ko si Katya Santos sa kung anong commercial ng alak na hanggang ngayon eh di nagre-register sa utak ko anong pangalan. Ang natatandaan ko lang eh yung itsura nyang ewan. Linstok ang laswa! Isa pa yung kay Assunta na ewan ba bakit kelangang palaging naka-bikini/topless/naliligo ang babae para lang makabenta ng alak. Napapagod na ako kakalipat ng channel kapag yun ang mga commercials or else hindi maiiwasang titigan ng mga anak ko dahil ika nga ni Deden “May sexy, may sexy! Kita panty!” Argh!!!
Kaya lesser ang impact sa kin ng kinse anyos chuva na yan, mas kampante akong kung makita man yan ng mga anak ko, at kahit mabasa man, hindi ganun ka-malisyoso ang isip nila para hanapan pa ng deeper meaning ang nakasulat. Di hamak namang mas blatant at mas malicious yung makakita sila ng naglalakihang dibdib at kuyukot ng mga models ano! Sa mga panahong ito, san ka pa ba makakakita ng bata na di aware sa mga sexy-sexy na yan? Ang sa ‘kin lang, sana wag naman silang ma-expose sa ganun na parang sinasadya na sa TV.
Alangan naman di na ako manood man lang news ano. Eh usually, kapag time ko to watch ng balita, andun din sa kwarto ang mga bata, nagdo-drawing, naglalaro sa kama o tumatabi lang sa akin. Bonding moments na rin namin. Ibig bang sabihin, bawal na rin akong manood ng TV kapag di pang-bata ang palabas dahil iba na ang mga lumalabas na commercials doon? Unfair naman!
Kelan kaya magkakaron ng batas laban sa ganyan ano? Sana kung ibabawal din lang yung mga subtle sexual messages sa mga ads, ABAH! Dapat lang na idamay na yung mga obvious na kalaswaan ano.
Hindi po ako nagpapaka-banal, isa lang akong simpleng nanay na hinahangad na lumaki ang mga anak ko sa isang mundo na hindi inihahain sa harapan nila ang mga bagay na hindi naman nila dapat makita sa kanilang murang edad at magpapagulo lamang sa kanilang isipan. Yun lang.
Hindi ko na maiwasang hindi mag-comment sa isyung ito. Halos lahat ata ng public affairs programs, mapa-GMA 7, ABS-CBN o ABC 5 eh palaging topic yan. Kanina lang, pagkalipat ko ng channels, pareho pang yun ang topic na iniuulat sa dalawang news programs sa magkabilang channels.
What’s with the hullabaloo on this ad anyway? Personally, nung una kong nakita sa TV yung pagkalaki-laking billboard ng Napoleon Brandy na may nakasulat ng “Nakatikim ka na ba ng kinse anyos?” unang sumagi sa isip ko “Buti naman di na nila nilagyan ng picture ng malaswang babae. Hanggang alak na lang.”
Ok yun na maraming nagpo-protesta na masama ang subliminal message ng ad na yun. Totoo nga naman. Pansin ko lang, napaka-jaded na talaga ng views ng mga tao sa mga bagay-bagay sa panahon ngayon. Madaling mairita, madaling maghanap ng masama sa isang bagay. Ang di ko maintindihan, bakit yun lang ang ata ang pursigidong tinitira nila? Bakit parang wala akong naririnig na vocal protests against dun sa mga TV commercials at posters ng mga alak na may mga babaeng halos lumuwa ang mga dibdib galing sa pagkaliliit na bra?
Sa totoo lang, bwisit na bwisit ako tuwing nakikita ko si Katya Santos sa kung anong commercial ng alak na hanggang ngayon eh di nagre-register sa utak ko anong pangalan. Ang natatandaan ko lang eh yung itsura nyang ewan. Linstok ang laswa! Isa pa yung kay Assunta na ewan ba bakit kelangang palaging naka-bikini/topless/naliligo ang babae para lang makabenta ng alak. Napapagod na ako kakalipat ng channel kapag yun ang mga commercials or else hindi maiiwasang titigan ng mga anak ko dahil ika nga ni Deden “May sexy, may sexy! Kita panty!” Argh!!!
Kaya lesser ang impact sa kin ng kinse anyos chuva na yan, mas kampante akong kung makita man yan ng mga anak ko, at kahit mabasa man, hindi ganun ka-malisyoso ang isip nila para hanapan pa ng deeper meaning ang nakasulat. Di hamak namang mas blatant at mas malicious yung makakita sila ng naglalakihang dibdib at kuyukot ng mga models ano! Sa mga panahong ito, san ka pa ba makakakita ng bata na di aware sa mga sexy-sexy na yan? Ang sa ‘kin lang, sana wag naman silang ma-expose sa ganun na parang sinasadya na sa TV.
Alangan naman di na ako manood man lang news ano. Eh usually, kapag time ko to watch ng balita, andun din sa kwarto ang mga bata, nagdo-drawing, naglalaro sa kama o tumatabi lang sa akin. Bonding moments na rin namin. Ibig bang sabihin, bawal na rin akong manood ng TV kapag di pang-bata ang palabas dahil iba na ang mga lumalabas na commercials doon? Unfair naman!
Kelan kaya magkakaron ng batas laban sa ganyan ano? Sana kung ibabawal din lang yung mga subtle sexual messages sa mga ads, ABAH! Dapat lang na idamay na yung mga obvious na kalaswaan ano.
Hindi po ako nagpapaka-banal, isa lang akong simpleng nanay na hinahangad na lumaki ang mga anak ko sa isang mundo na hindi inihahain sa harapan nila ang mga bagay na hindi naman nila dapat makita sa kanilang murang edad at magpapagulo lamang sa kanilang isipan. Yun lang.
Subscribe to:
Posts (Atom)
