2-in-1 na, mas mura pa!

Sa maghapon kong pagtatrabaho sa harap ng computer halos araw-araw, hindi na nakapagtataka na sumakit ang buto sa babang kanan na gilid ng kanang kamay ko. Minsan nagpapasa pa.

Kaya nung nakakita ako last year ng isang wrist support chuva sa Shopwise, binili ko na. Sa halagang P89.00, worth it na yun para ma-relieve naman yung sakit ng kamay ko kapag gumagamit ng mouse. Ang kaso mo, since liquid based ang laman niya, nag-start na syang mag-leak kailan lang.

Unti-unti, umiimpis na yung wrist support ko at iniisip ko pa kung bibili ako ng ganun din na bago since wala naman akong nakikitang ibang products na kagaya niya.

Pero kahapon, habang bumibili ako sa CD-R King ng isang flash disk, yung katabi kong mama sa pila, nagpaabot ng isang mouse pad dun sa saleslady. Hmmm, may built-in wrist support! AT, take note, nagulat ako sa price, P35.00 lang s'ya!

So nung turn ko na para asikasuhin nung saleslady, nagpakuha din ako ng sample. Actually may P25.00 at P50.00 din na variants pero mas makipot yung wrist support area. So nag-settle ako sa gitna.

I'm glad binili ko yung mouse pad! Comfortable s'ya, in fairness. Enjoy talaga bumili ng gadget accessories sa store na yun. Maraming super affordable items na tumatagal naman. Hmp, kaya lang tuwi na lang yata akong bumibili sa CD-R King, may bitbit akong extra item pauwi na wala sa listahan ko :p

Nalulunod sa Milo :p

Tuwing may promo items ang Milo, napapabili kami ng mas marami kaysa sa 1kg. a week na quota namin. Sabagay, loyal talaga ako sa Milo kasi ayoko ng lasa nung isa pang leading brand. Kaya kumbaga, bonus na lang parati kapag may items na kasama pag bumibili ako sa supermarket.

Yun nga lang, instead of 1 kg pack per week (apat kaming umiinom every breakfast eh), nagiging 2 to 3 packs isang bilihan lalo na kapag nakatyempo noong mahirap hanapin na variant.


Kaya ayan, parang magwa-one month na kaming hindi bumibili ng Milo. Kasi gusto nung bunso ko na ma-collect namin yung 5 mugs. In fairness, ang cute ng designs ha!

Nung summer, nauso din yung mini-basketballs na green at orange. Naku, parang kalahating dosena ang na-collect ng mga bata.

Naalala ko tuloy last year nung uso naman eh Olympics figures. Kumpleto din kami nun! hahaha. Eto ang proof:

So, kumpleto na rin ba kayo ng Milo mugs? Hmmm, dapat yata may PF na ako from Nestle para sa pagpo-promote nito :p

Love Your Own

Iboto natin ang isa sa mga pinagmamalaking tourist spot ng Pilipinas. Please read more below:

"This is an appeal to vote for our Palawan Underwater River to become one of the Seven Wonders of the World. Before, we are first in the Group E category but now we are only second to the Amazon River. The Amazon River is being supported by 9 countries. Let's show our unity and vote for one of our national treasures. An appeal is being sent out to all Filipinos and friends to vote. Log on to www.New7Wonders.com and vote for Puerto Princesa Subterranean National Park under Group E. That is the Philippines' official name entry for our underwater river. If you haven't voted yet, vote now. We still have 5 days to do this as July 7 is the deadline. Thanks and please pass to everybody."

Na-discover n'yo na ba ito?


May karibal na ang Lucky Me Pancit Canton Kalamansi flavor sa buhay namin! hehehe. Hubby and I agree that we both like Pancit Shanghai's Pata Tim flavor. May real vegetables saka malasa talaga yung sauce.

Downside, one pack is not enough para busugin ka!

Dapat lang na isoli!

Kagabi, after manggaling ang asawa ko sa bahay ng in-laws ko sa kabilang village, nakakita s'ya sa gitna ng daan ng isang Samsung cell phone. Kung nadaanan pa yun ng ibang sasakyan, baka natuluyan na yung mawasak.

Wala ng battery yung telepono. Since wala naman kaming Samsung charger dito sa bahay dahil puro Sony Ericsson ang gamit namin, tinanggal namin ang sim at inilipat dun sa phone ng anak ko. Ni-try naming tingnan ang address book pero puro Sun access numbers lang ang andun. Mukhang lahat ng contacts nung may-ari andoon sa phone.

So hinintay namin kung may tatawag. After mga 15 minutes, nag-ring na nga yung cell phone. Sabi nung nakausap ni hubby, naka-backride daw s'ya sa motor and hindi naramdaman na nalaglag ang cell n'ya.

After mga 30 minutes, pinuntahan kami dito sa bahay nung may-ari sakay ng motor ng asawa n'ya para kunin ang phone nila. Buti na lang asawa ko ang nakapulot dahil hindi namin pinag-interesan yung telepono.

Alam kasi namin ang pakiramdam ng mawalan ng phone. Pareho na kaming nadukutan ng cell phone noon. Ako, sa jeep. Si hubby, sa bus. Naiyak pa ako nung time na yun! Kaya mabuti talaga at naibalik yung phone sa totoong may ari.

Dapat naman talaga ganun 'di ba?

Bagong Text Scam: Mag-ingat!

Two days ago, nakatanggap ako ng text galing sa 09163105421. Ang sabi ng message:

"Ito na new roaming # ko. My pdla akong pakage jan, may cp k don. My mga gmit din my knya knya na pngalan un lodan nyo muna to ng 300 Wla n to l0d."

Una, wala akong kaibigan o kamag-anak na nasa abroad na alam kong may balak magkaroon ng bagong roaming #.

Pangalawa, wala din akong inaasahang magpapadala ng package sa amin anytime soon.

Pangatlo, nakakabwisit dahil kung may na-text ang kulugo na yun na may kaanak na OFW na halos swak sa circumstances nila, malamang ni-loadan nila ng P300 yung number. Dami pa namang sobrang gullible sa ganun :(

Ano ba! Ang SAMA-SAMA ng mga ganitong klaseng tao. Ang hirap-hirap na nga ng buhay ngayon, nanloloko pa sila ng kapwa. Gusto ko sana i-text back ng tipong "Ang kapal ng mukha mo! Maghanap ka kaya ng trabaho para di ka na manggoyo ng kapwa mo Pilipino!" Kaso nanghihinayang ako sa load ko. After all, what good would it do 'di ba?

Nag-send ako ng report sa custhelp@globetel.com.ph Sana aksyunan naman nila. Kahit man lang i-block ang sim # na yun para di na magkalat ng lagim. Kawawa naman yung maloloko nila :(

Hay, naiinis ako ba't may mga taong ganun!!!

Mag-ingat sa Salisi Criminals!

Nanlambot ako kahapon nung nag-text ang kapatid ko na napasok ang bahay nila sa Project 7 ng magnanakaw. Dahil sa simpleng change of routine, hindi nila akalaing may mangyayaring ganun.

Early morning ng May 26, around 3:30a.m., sumabay ang brother ko sa sasakyan ng sister-in-law n'ya para umuwi sa bahay namin sa Laguna. Naiwan sa bahay ang hipag ko, nanay n'ya, niece na 10 years old at ang 3-month old kong pamangkin.

Bandang 7 a.m. ng dinala ng nanay ng hipag ko ang basura nila sa labas ng gate. Hindi na n'ya ni-padlock muna ang gate dahil paalis na rin ang hipag ko for work after a few minutes. Habang naliligo ang hipag ko, pinaakyat n'ya sa second floor si nanay para bantayan si baby. Tulog naman sa sala ang pamangkin n'ya. Kung nandoon ang brother ko, malamang s'ya ang nasa taas habang nasa baba na si nanay.

Paglabas ng hipag ko sa banyo, nagulat s'ya dahil bukas ang pinto at bukas ang gate. Wala na rin ang tatlong cell phones sa ibabaw ng entertainment center. May bakas ng paa sa kutson na tinutulugan ng pamangkin nya.

Tantya nila, wala pang isang minuto kasi hindi nakuha yung bag ng hipag ko na nasa sala rin. Cell phone lang talaga ang pinakay.

Ang pasalamat na lang naming lahat, walang nasaktan sa kanila. Mabuti na rin at hindi na nagising yung bata at hindi naabutan ng hipag ko yung magnanakaw paglabas niya ng banyo. Ang nakakatakot kasi, paano kung may sumigaw at bigla silang i-hostage sa loob ng bahay or saktan physically.

May isa silang kapitbahay na namukhaan pa yung mama. Malaking lalaki daw at may hawak na naka-fold na dyaryo. Natakot kami kasi baka may nakabalot na patalim sa loob. Akala ng kapitbahay, bisita nila dahil nag-"Tao po" pa daw.

Nung kumalat na ang balita, umikot pa ang ilang kapitbahay doon sa surrounding streets para hanapin yung mama. Di na nila nakita. Ni-try din nila ipa-ring ang cell phone ng hipag ko. Cannot be reached na ang number. Malamang naitapon na ang sim.

Nakaka-trauma ang nangyari. Kahit hindi nila na-encounter face-to-face yung kriminal, the thought na ganun kalakas ang loob n'yang pumasok sa isang bahay basta-basta, nakakakilabot isipin ano ang pwede pang nangyari. Sobrang thankful pa rin talaga kami dahil ni-protect ni Lord ang mga kamag-anak ko.

Sabi nga ng kapatid ko, ok na yun, cell phones lang ang nawala. Mapapalitan naman yun. Oo nga, tingin na lang kami sa positive side.

Kaya ingat din po tayong lahat. Malapit na ang pasukan at marami na namang desperadong tao na kapit sa patalim at gagawa ng kahit anong paraan para kumita :(

Gasul Crisis

Sabi sa news nung umpisa ng taon, hanggang sa katapusan lang daw ng January yung shortage ng petroleum gas. Kaso mukhang tatagal pa ito hanggang March according sa Manila Bulletin website na nabasa ko kanina.

Ang nakakainis dito, hirap na nga ang mga tao maghanap ng gagamitin sa pang-luto, ang dami pang negosyante ang nananamantala! :(

Kasi last week, Thursday, naubusan na rin kami ng Gasul (yep, Petron yung gamit namin, hindi generic name ang sinasabi ko). Shempre nagtatawag kami nung mga LPG delivery services. Lahat ubos na ang stock. Pinaka-average price na na-quote nila was around P450 per 11kg tank.

Sabi ng mga nakausap namin, tawag na lang daw ulit kinabukasan ng maaga kasi baka may mga dumating na bago. So early Friday morning, tawag ulit kami. May isang tindahan na nangakong by 3p.m. daw makaka-deliver na sila. Nakapila daw kasi yung mga papagdalhan at isa lang ang delivery boy nila. Hiningi na yung pangalan ng asawa ko, address at phone number namin. Nakahinga na kami ng maluwag.

So dating gawi, bili na lang kami ng lutong ulam tapos saing sa rice cooker. Nung past 3p.m. na, nagfollow-up kami. Ayun, ubos na raw! Grrr, kainis di ba? Sabi nga ng hubby ko dun sa nakausap n'ya, "Sana di kayo nagsabi ng oras na magde-deliver kayo! Aasa-asa kaming meron tapos ngayon sasabihin ninyong wala?!" By then, kahit nagtawag pa kami sa ibang stores, wala na kaming naabutan as expected.

Early Saturday morning, naghanap na ako sa directory ng numbers ng Petron stations na malapit sa amin. Ang sagot, wala pang delivery at di nila alam kailan may darating. So bandang tanghali, nag-bike ang asawa ko para bumili ulit ng ulam sa may gate ng village namin.

May nakasalubong daw s'yang mama na naka-motor at may dalang tangke ng Gasul. Akala n'ya delivery boy pero customer pala na nag-iikot kung saan pwede bumili. Nabalitaan daw n'ya na meron dun sa tapat ng school ng mga anak namin.

So sumabay si hubby sa kotse ng kuya n'ya kasama yung empty LPG tank namin. Pagdating nila dun sa store, haba daw ng pila. Nung umikot pa sila ng konti, may nakita silang store na isang tank na lang ang naka-display. Ayun, pang-last si hubby sa nakabili. According to the tindero, lima-lima lang daw ang limit per store. Buti umabot pa kami dun sa last.

Ang bad trip lang, yung presyo, P498 na! Hindi na nga sila gumastos ng gas para mag-deliver, pinatungan pa nila yung presyo!

Yeah, I know -- Law of Supply and Demand. Pero 'di ba, sobrang nakakainsulto naman na by phone, mababa ang presyong binibigay nila sabay kabig na di na kayang mag-deliver kasi nagpupuntahan na ang mga tao sa kanila at dun pa lang sa mga pumipila, nauubos na. Pag pinuntahan mo, biglang tataas ang price kasi una-unahan daw. Duh?

Ano ba yan?! After sa pahirapang pila sa bigas, pati ba naman LPG?! Ano kayang pwede pang gawin ng gobyerno para mas lalo pang humirap ang buhay ng karaniwang Pilipino? :(

Nakakatawang Text

Can't resist. Post ko ito kasi natawa ako. No offense po kung may tatamaan. Got this from a forwarded text lang naman ...

Mga Pagbabago:

Noon,

pag maganda
ligawan mo na agad

Ngayon,

pag maganda
titigan mo muna mabuti baka bakla

Noon,

konti lang ang lalaking gwapo

Ngayon,

konting gwapo lang ang tunay na lalaki

Noon,

pag gwapo, babaeo

Ngayon,

pati mga panget babaero din :)

Inilabas daw ba ang kulit!

Malimit, kapag sobrang busy ako sa trabaho in front of the computer, hindi makasingit ang kids ko para makalaro. Alangan namang paunahin ko pa silang mag Dragon Fable or Sims kesa tumapos ako ng deadlines ano!

Last month, during a particularly busy working time for me, kinalabit ako ng bunso ko. By then, kakatapos lang nilang maglaro magkakapatid kasama si Daddy nila ng Scrabble habang maloka-loka ako sa deadlines ko. So hindi ko sila halos pinapansin.

Pagtingin ko kay Deden, hindi na nagsalita, itinuro na lang yung Scrabble board. Sows, natawa talaga ako kasi sobrang creative, nagawan ng paraan yung kulang na tiles ng letter M hehehe. Di ko ma-resist na hindi picture-an :)

Kanina ko lang ulit nakita yung picture dito sa PC kaya ngayon ko lang na-post etong blog na ito.