Tepok!

Apat na araw mula ng mahuli ang ahas sa garahe namin, matapos na pangalanan ng asawa ko at mga anak ng “Slinky” (kahit na may violent objections ako!) at kung kailan kinuha ng asawa ko ang maliit na aquarium sa bahay ng nanay nya (ng hindi ko alam!) para paglagyan sa kanilang “pet”, ayun, nadedo na ang ahas. (Imagine my total relief! Ayokong mag-alaga ng ahas, hello!)

Kasi naman, yung balak dati na dalhin sa Parks and Wildlife (na sobrang layo sa amin, baka magtalunan sa jeep at bus ang mga makakasakay ng asawa ko kapag nakitang may dalang ahas) or ibenta sa Cartimar (na isa pang malayong lugar), hindi natuloy.



Buti na lang talaga at puyat ako nung gabi (ergo, mahimbing ang tulog kahit 10 am na) kaya wala akong kaalam-alam na niliguan pa nitong loko kong asawa yung patay na ahas para ma-picture-an!!! (Ew, kung di lang gusto ko sya talaga i-blog, kinikilabutan ako sa mga pictures na itoh!)



According to the kids, nilatag pa ng tatay nila sa sala ang linstok na kinatatakutan ko. At, talagang may-I-sukat pa sila kaya nalaman na 37 inches long ang ahas.



Hay naku, kung maa-upload ko nga lang yung video na kinuha ko (ambigat kasi ng file!) nung panghuhuli, maririnig ninyo kung gaano ako ka-freaked out sa mga pangyayari.

I just hope wala ng kamag-anak si Slinky na umaali-aligid at baka di na kayanin ng puso ko 'pag may buhay na ahas na naman akong nakita dito sa bahay next time :S

Sa wakas ....

... nahuli din ng asawa ko ang ahas na ilang buwan na akong tini-terrorize dito sa bahay namin! Twice, gumapang sa screen sa may dirty kitchen namin (nung second time, nakita ko sya 2:30am, karipas ako ng takbo sa kwarto para gisingin si hubby at nag-hyperventilate to the max ako!) at nakapasok pa ang kalahati ng katawan nya in between ng bubong at dingding! Twice, naitaboy ng asawa ko at ang matapang kong 12 year old using a lighted candle at Raid mala-blow torch. Nag-retreat ang kumag pero after a few months, bumalik na naman!

That third time, napansin na lang ni hubby na naka-coil dun sa may ledge sa may kisame almost tapat na tapat ng ulo nya habang nandun sya sa may sink! Ni-try nilang hulihin with a kind of tong na mahaba pero dumulas at nakalabas ulit.

Finally, kahapon ng madaling araw, around 3:30 am, nagkahulan ang mga aso sa garahe. Pag silip ni hubby, andun ang ahas naka-coil sa floor at may yakap-yakap na daga. Nyaaah!

Na-trap nya using the front part na grill ng industrial fan namin tapos pinatungan ng kiddie stool at mabigat na bakal. Nung medyo maliwanag na, nag-McGyver etong asawa ko ng pang-silo using an old antenna pole at mahabang steel wire. (Notice blurred ang photo kasi nanginginig kamay ko hahaha)



Ay basta, na-catch nya yung ulo through the grills tapos saka tinanggal yung takip then inabot pa ng ilang minutes bago naisilid sa isang empty 5 gallon bottle ng mineral water. Pramis, nginig ang kamay ko (with matching sigaw-sigaw lalo na nung nag-uncoil at nakita kong lampas 1 meter ang haba nya!!!!) habang vini-video yung panghuhuli.



Nung dumating ang kids from school, pinakita namin yung footage at hagalpakan sila ng tawa sa mga comments ko habang nagvi-video. Alaskado na naman ako :p Gusto i-upload ng mga mokong sa youtube kaso saka na pag naka-dsl na kami kasi baka abutin ng 24 oras pag-upload pa lang.

Ang tanong, saan kaya pwede ibigay yung ahas na yun???? Andun pa rin sya sa bote ng mineral water sa likod bahay at natatakot akong makawala!

Daddy ... Bingi? hehehe

Kanina, habang nanonood ng Disney's Magic English DVD si James, papalabas si husbandry sa pinto. Biglang napatigil at nag-double take sa narinig sa TV. "Ano daw?!"

Eh busy ako sa pagsusulat dito sa computer kaya di ko alam ang sinasabi nya. Turned out narinig daw nya na sinasabi dun sa video "Holy sh*t they're afraid!" Sabay nung inulit yung frame, ang nasa subtitle ... "All the sheep were afraid!" nyahahaha.

Bagong mga alaga



Hala, may tatlo na naman kaming tuta! Actually, apat sila pero namatay yung isa one day after pinanganak :( Tsk, in a few weeks, pag hindi na sila nagbi-breastfeed sa nanay nila, dagdag na naman sa bibilhan ng dog food, waah!

Ang ku-cute naman, in fairness -- for mixed askal with dalmatian lineage. Kaya kailangang pag-isipan kung ilan ang ipapa-ampon (hindi po kasama ang bata sa picture hehehe) at kung may maiiwan na naman.

Sa wakas ...

... napaayos ko rin ang navigation key ng celphone ko! Kasi naman, ilang buwan ding nagtyaga akong sumpong ang down scrolling ng Ericsson K700i ko. Eh paano, parang di ko ma-take na singilan ako ng P500 (lahat ng tinanungan ko dati, yun parati ang quotation eh) para lang palitan ng pagkaliit na component yung navi key. (Oo na, kuripot na! hahaha) Kaya ayun, mega-tyaga talaga at pasensya pag nagte-text or gumagamit ng ibang functions. Sirain talaga ang bilog na navi keys ng mga SE series. Kahit yung sa brother ko, nagsa-stuck na rin daw.

Eh nagsa-start na ring magloko yung SE Z500a ko. Kaya inisip kong time na para ipaayos yung isa. Fortunately, pag punta ko ng Metropolis Mall last Wednesday (di na nakatiis), may nahanap akong technician na P300 lang ang singil tapos may 2 weeks warranty pa. Eh di ayun, naayos din finally.

Next time talaga, pag may budget na ako, SE na may flat navi-key na yung bibilhin kong telepono! Wondering bakit loyal ako sa SE? Kasi ayoko na sa Nokia, sobrang bilis bumaba ng value tapos yung magaganda ang features, sobrang mahal!

Pero crush ko din yung myPhone na dual sim. Iniisip ko pa kung mas magandang yun na lang para isang phone na lang dala ko lagi. Hmmm, bahala na ....

Bottomless Iced Tea

A few months ago, na-"discover" ko sa supermarket yung Magnolia Lemon Iced Tea. We tried it and liked it. At sa laki ng price difference nya with the other brands we used to buy, sobrang laking tipid without sacrificing the taste. Imagine P37.50 compared with P50.00-60.00+ for 500 grams!

Tapos around December yata yun nung naglabas ang Magnolia ng new flavors. Nung binili ko yung Apple-flavored iced tea at first time kaming nagtimpla sa bahay, comment agad ni Joshua (the food critic in the family) "Bakit nasa pitcher yung C2?" hahaha. Nung pinakita ko yung packaging nung iced tea, tuwang-tuwa ang bata sabay sabing "Yey! Bottomless na ang C2 natin!" :p

Naku, sana wag magtataas ng price ang Magnolia kasi their products are really great alternatives to the other brands' higher prices.

Sobrang LSS na itoooo!

Unfortunately, gusto ko mang mag-blog at magkwento ng marami dito, sobrang toxic ng work life ko since mid-December. Pero I needed the breather kaya magpo-post ako ng konti.

For the past week, halos araw-araw na pinapanood ng anak ko ang DVD ng Hairspray. Nakupo, kahit patulog na ako sa gabi, napapakanta pa ako ng "Good Morning Baltimore" o kaya "You Can't Stop the Beat". Tsk! Kulang na lang pati sa panaginip madala ko yang cast ng pelikulang yun! hahaha.

Uy pero in fairness, ang galing naman talaga ng mga songs doon. Nakakabaliw lang talaga yung character ni John Travolta kasi di ko masyado ma-separate sa utak ko na guy sya under all the makeup and body suit ni Edna Turnblad :p Ika nga dun sa ibang discussion forums na nabasa ko dati, para daw ka-boses pa sya ni Dr. Evil hehehe. Pero ang cute nilang couple ni Christopher Walken 'no?

James Marsden was a revelation kasi maganda pala yung boses nya. Sa Ally McBeal ko lang sya kasi napapanood noon sa role nya bilang pretty boy. Amanda Bynes also has a surprisingly sweet voice! Si Queen Latifah, as usual, ang galing ng role portrayal (I love her character sa movie na Taxi). Michelle Pfeiffer fits her character perfectly at maganda pa rin sya kahit medyo tumatanda na. Zac Efron is cute, as always, while Nicki Blonsky's voice and dancing prowess is commendable.

iPot ... este, "iPod"

Nung nag-birthday si Deden last October, ang wish nyang gift eh mp3 player. Kasi naiingit dun sa ginagamit ni Kuya Leland nya, (na originally eh kay Daddy nila pero inangkin na ng panganay namin) at bihira nya mahiram. Kaso wa kaming budget that time kaya di namin mabilhan. Sabi ko na lang sa kanya, ipon sya ng money para pagdating ng December, try ko dagdagan pera nya.

Last Dec. 24, nag-request ulit si Deden. Buti may bonus na si hubby. So pumunta kami ng Festival Mall para maghanap ng mp3 player na mura lang. Kaso lahat ng nakita ko, sobrang mahal tapos de-battery pa. Tapos nakakita kami nung mp4 na kamukha ng iPod nano. Grabe, unang tingin, kala mo orig! For P1500, good buy na sya kasi 1GB na, pwede pang lagyan ng videos, pictures at gawing voice recorder bukod sa music. At dahil P800 ang pera ni liit, dinagdagan ko na lang para mabili na nya. At least very appreciative sa music ang mga anak ko kaya ini-encourage din namin yun sa kanila.

After Christmas, nag-request na rin si Josh na bilhan din sya. So kahapon, nagpadala sa kin ng P1000 na galing sa mga napamaskuhan nya. Padagdagan na lang daw ng konti para may pang-deposit pa sya sa bank na matira.

Naisip kong tumingin muna sa Metropolis kasi isa lang ang store sa Festival na nakitaan ko nung "iPod". Alam ko, mas maraming nagtitinda sa Metropolis nun. Hay naku, nanghinayang ako kasi yung nabili ko para kay Jo, P1100 lang! Argh! Tapos yung 2GB na nakita namin, tinanong ng asawa ko kung magkano, P1600 daw at pwede pang tawaran ng P1500 :S Bad trip naman o, nagastusan pa ako ng extra P400 dun sa una, tsk, tsk!

Lesson learned: mag-canvass mabuti at tumingin sa ibang malls, hindi lang sa ibang stores within one mall.

Ever since my college days, I have been familiar with Kuya Gary's songs because he's a familiar face in IVCF gatherings in Los Baños. I haven't had a chance yet to get to know him better but he and my husband often meet with fellow musicians. Last week, hubby brought home two CDs given by Kuya Gary himself after their get-together at Conspiracy.



Kuya Gary's musical genius and versatility became once more evident. As always, I was amazed at the lyrics and melodies of the songs. Some are very inspiring, some made me contemplate about our country's current circumstances and then there are the songs that made me laugh out loud.


Here are some examples:

"In All Things" (lovely melody, great words) from the album God of Jubilee, Lord of the Nations

Even though the little sparrows
Neither sow nor reap
Never do they beg or borrow
They must know something deep

In all things I can rejoice
In the name of Jesus
Unto Him I lift my voice
God's grace will suffice

In all things I can be glad
For I'm clad with the blood
And the love of Christ

"Mga Kanta ni Goryo" (sung in the tune of Itik-itik -- you really have to hear it to appreciate how funny it is) from the album Saranggola sa Ulan

Itext-itext mo na lang ako
Kung may credit pa ang celfon mo
Ngunit baka magbigla kayo
Ang balance nyo ay biglang zero

Uto-uto din naman tayo
Nagpapaloko pag may promo
Smart o Globe, kung Sun mo gusto
Nakasampung lipat na ako

Kahit ang text mo’y di dumating
Bawat pindot mo sisingilin
Tuloy-tuloy na kakaltasin
Kahit na nga di mo pindutin

Ipindut mo, ipindut mo, ipindut mo, ipindut mo
Ipindut mo, ipindut mo, ipindut mo, ipindut mo-

From his old albums, my favorites are:

The romantic "Dagat" (very apt for OFW families -- with a haunting melody and is quite a tear-jerker) which we have on cassette tape pa!

Namamaybay
Ang tubig sa paypay ng hanging habagat
Dumadampi
Sa umaasang pisngi ng tabindagat

Dagat na pagitan ng ating pag-ibig
Singlawak, singlayo, singlalim
Ngunit sa isang panig, dagat ang nagsasanib
Ng dalampasigan mo sa akin

Namamangka
Ang aking diwa sa nakalipas
Tumatawid
Sa ibayong daigdig ng ating bukas

Sa dagat ng pangako, sa laot ng pangarap
Sa alon ng iyong mga halik
Dagat din ng luha ng pusong naghihirap
Naghihintay sa iyong pagbabalik

"Pagkatapos" (Ladies, you'll have fun singing this to your hubbies too! hehehe)

Alam mo bang magliliwanag na
Ang bait mo’t umuwi ka pa
Pagkatapos kitang ipagsaing
Pagkatapos kitang ipaghain
Sasabihin mong ika’y kumain na

Para bang isang instant replay
Ng nangyari nung isang gabi
Pagkatapos mo akong pangakuan
Pagkatapos ng ating kasunduan
Hihiritan mo akong muli

Sana man lamang ay paminsan-minsan
Mauunawaan ko pa
Napakapalad mo lang aking hirang
Mahal na mahal kita

Isang araw ang langit kukulog
Mahal, alam mo na ang kasunod
Mauubos ang aking pasensya
Igagapos kita sa isang bomba
Giliw, sana ay maawa ka

Huwag hayaang ako’y maging kontrabida
Huwag bayaang ako’y maging byuda
Pagkatapos ay, pagkatapos ay
Pagkatapos ay tapos ka na

Curious to hear these songs? The good news is, they're all downloadable at www.garygranada.com! :) Go check them out now. You'll find complete lyrics at the website as well. I'm sure you'll have fun discovering the other songs there. Happy listening!

Malaking Abala Lang

Huwebes ng umaga, nagbalak akong kumulekta ng mga cheke ko sa mga publishing houses na pinagsusulatan ko. Nag-text at nag-confirm pa ako dun sa contact person ko sa Makati na pupunta ako sa office nila ng hapon.

Pero bago pa ako makapag-prepare lumarga, biglang nagkaron ng flash reports sa TV tungkol sa kaguluhan sa Makati at nadismaya ako sa mga balita. Habang naglilitanya ng kung anu-ano si Gen. Lim, hindi ko mapigilang mainis at mapasabi ng "Sows! Wag na kayong magsimula na naman ng ganyan!" At dahil madadaanan ng jeep na sasakyan ko ang Manila Pen, nagdalawang-isip akong tumuloy.

Pero since kailangan ko ng datung (magpa-Pasko na daw ba!) at dahil holiday kinabukasan, inisip kong lalong tatagal ang clearing ng checks kung Monday ko pa kukunin. So tumuloy ako.

Pagbaba ko ng bus sa Ayala cor Edsa, nakaka-alarma yung paligid kasi ang daming sirens tapos may helicopter pa na umiikot sa taas. Yung jeep papuntang Washington, ang layo ng inikutan sa may Pasay Road kasi iniwasan ang Makati Ave. Bago lumiko yung jeep papuntang Glorietta area, nakita ko pa yung mga trak na puno ng armadong sundalo. Tsk, sana pala ni-picture-an ko sa celphone para may souvenir! :p

Thank goodness nakarating naman ako dun sa pupuntahan ko at nakuha ko yung cheke ko doon. Tapos tumuloy na ako pa-Ortigas via Buendia kasi for sure traffic ever ang Ayala.

Nasa bus na ako ulit nung tumawag ako sa asawa ko. Hehehe, panic ang mama, uwi na daw ako at nagpuputukan na sa Makati. Nahimasmasan lang sya nung sinabi kong lampas na ako ng Boni. Still, yung travel ko pabalik ng Alabang, inabot ng 2 hours sa sobrang traffic.

Now, ang masasabi ko lang dyan kina Trillanes eh, nakakaasar sila kasi mali ang diskarte nila! Hindi man lang yata pinag-isipan mabuti yung gagawin nila from beginning to end. Sure, marami tayong grievances sa gobyerno natin, sino bang wala??? Pero yung iparating mo yung protesta mo na mangdadamay ka pa ng ibang tao, foul yun! Kawawa naman yung mga may ari ng Manila Pen, sira ang business nila. Kawawa ang mga taong na-late sa mga appointments (buti umabot pa ako sa check releasing!) at yung mga na-trauma sa pangyayari (unfair yung ginawa sa media people at kahiya sa mga foreigners na guests nung hotel!).

Most of all, nagmukha na namang eng-eng ang Pilipinas sa mata ng buong mundo kasi lahat na lang ng naging leaders ng bansang ito, gustong patalsikin via "people power". Ano ba?! Hindi na ba tayo mahe-headline man lang sa world news na maganda ang image? Para kasing laging negative ang mga balita kapag galing dito sa atin :(