Scary!

Kahapon nag-panic ang maraming depositors ng First Savings Bank. Bigla kasing nag-declare ng bank holiday ang establishment -- meaning, walang pwedeng mag-deposito ni mag-withdraw ng pera. Kawawa nga yung isang mama na galing pa somewhere sa norte na namasahe ng P200 para maka-withdraw ng money, tapos nauwi sa wala. Mangungutang na lang daw sya ng pamasahe pauwi. Tsk, tsk, tsk.

Assurance ng Central Bank, insured daw sa PDIC ang mga deposits ng mga tao. Pero naman! Tama ba namang paghintayin mo ang mga nangangailangan ng pang-gastos lalo na para sa emergencies?

Buti na lang, secured ako sa BPI. Marami pang perks ang maging member doon. Satisfied customer ako sa totoo lang. Bakit? Let me count the ways:

1. BPI ATMs are situated in almost every town you pass -- meaning hindi mo kailangang maghanap ng ibang banks na connected sa Expressnet to withdraw and thus makaltasan ng transaction fees.

2. Easy bills payment thru web or fone -- hindi na ako pumipila pagbabayad ng PLDT bills! At kahit madaling araw na kapag naalala kong due na ang payments namin, nakakabayad ako within minutes.

3. Easy checking of balance -- lalo na pag naubusan ako ng budget at nagpa-deposit ako sa mabait kong asawa sa account ko pag nasa Manila sya, I check first thru express fone kung pumasok na bago ako lumakad papuntang bayan to withdraw.

4. No extra charges when depositing to other accounts over the counter -- dati very disappointed ako with Metrobank when I donated to the 700 Club kasi me charge silang P100 pala. Kesa pandagdag na dun sa charity, sa kanila pa napupunta yung extra money. Hindi na tuloy ako umulit :( Buti na lang ang World Vision, BPI ang account so walang problem when depositing financial support para dun sa sponsored child namin.

At marami pang iba ... Heniways, ang bottomline lang naman na gusto kong iparating ... mag deposit kayo sa isang bank na siguradong kasama nyo for the long haul ... yung hindi likely maba-bankrupt ... sa hirap ng buhay ng mga Pinoy ngayon, we can't afford to lose our hard-earned money in the most incomprehensible and unjustifiable ways ... kasalanan pa rin ba ng depositors ang kapalpakan sa investments ng mga bank officials??? ... kahit pa sabihing mababawi rin yung pera soon, what if hindi soon enough yung pambili ng gamot ng isang naghihingalong pasyente? o pambili ng pagkain para sa mga anak na nagugutom?

Hay buhay, parang life ... (pahiram nga Cindi lab).

On RBTs at Ring Tones

Mahina ang signal ng Globe dito sa amin. Kelangan mo pang pumunta sa second floor terrace ng bahay para lang maka-text. Minsan nga mukha na akong manekin dun dahil odd angles ang pose ko ma-retain lang ang signal habang nagse-send ng messages. Meron na nga kaming parang holding box ng celphones na nakakabit sa pintuan ng terrace dahil dun lang talaga nakaka-receive ng messages ang mga telepono namin. Lahat kasi kami sa family, naka-Globe (kaming mag-asawa, si Nanay, pati mga kapatid ko sa Manila, asawa nung isa at GF naman nung isa). Mas madali kasi ang sending and receiving kapag same network kaya lahat kami yun ang kinuha. Lately lang ako nadagdagan ng Smart number dahil sa e-load biz ko.

Ang nanay ko, shemps medyo matanda na, nagiging impatient na kapag nakaka-lima na syang "message failed" tuwing magte-text. Nakakaasar naman talaga kalimitan lalo na kapag may nagpapa-load sa akin na Globe or Touch Mobile tapos ang tagal bago maka-send. Mantalang pag yung Smart kahit sa may gate ng bahay namin, solve na solve ang reloading. Since teacher si mader, nasa-school yan maghapon (mga 5 mins. away lang) during weekdays. Ang siste, kahit doon sa school nila, walang silbi ang Globe. Kaya ayun, hindi na lang nya dinadala. Ang dami na nyang na-miss na important messages minsan kasi gabi na nya nababasa. Kapag pupunta na lang sya ng bayan or Manila saka bitbit ang cel nya.

Nung nagka-Smart ako last June, nakita ni Nanay (at ako din!) yung convenience na kahit dun sa sala namin sa baba nakaka-text ako. Ayun, nag-decide na syang lumipat sa Smart. Lahat kasi ng co-teachers nya maging mga studyante, naka-Smart na. Marami ng naglipatan dahil sa frustration na hindi na ata lalagyan ng cell site malapit dito sa min.

So kahapon bitbit ko ang cel ni mader sa San Pablo at ipina-openline ko. Pinapalitan ko na rin yung sim nya sa Smart Wireless Center. Natuwa ako nung nalaman kong walang charge ang sim-swap (kasi sa mga repair centers, may bayad na P50). Kaso lang, nung palabas na ako, sabi nung guard, punta daw ako dun sa customer assistance kasi kelangan ma-record sa computer ang new number. Ack, required palang mag-purchase ka ng ring back tune (RBT) kung nag swap ka ng sim. Ngek, me hidden charges pala!

At dahil nagmamadali na akong makauwi (hapon na kasi and parating na ang mga kids sa bahay from school) hindi ako nakapili ng matino. Wala pang masyadong choices. Ke papangit! Kinuha ko na lang instrumental na jazz tune. Kesa naman yung mga boses ng artista or movie lines, ngii! Pinalagay ko na lang sa number ko kasi for sure, hindi naman maa-appreciate ni Nanay yung RBT noh. Although parang gusto ko na ring tanggalin sa fone ko kasi hindi ako satisfied. Kainis, P30 down the drain...

Tapos kagabi, while surfing the net, naisipan kong tingnan sa Smart website ang complete listings ng RBT. Hay, wala pa rin akong mapili talaga. So naisipan kong maghanap na lang ng free ring tones. Matagal ko na kasing gustong magka-ring tone ng Corrs songs kaso di ko alam san kukuha. Wala pa rin akong nakitang site na may free download dito sa Pinas. Puro UK or US. Pero me na-discover akong site na maraming ring tone codes, complete with instructions pano mo ie-enter sa composer yung codes. Ay happy, happy, happy ako dahil I was able to successfully encode sa fone ko yung "What Can I Do" na tune! Yun na ang ring tone nung isang fone ko ngayon :)

Want to visit the site? Punta lang kayo sa Atomic Bliss to check out the 1000+ ring tones they have there.

Ang saya-saya!

Sa tinagal-tagal ko na dito sa blogger, kahapon lang ako finally natutong mag-lagay ng photos sa blog. Ke hirap naman kasing intindihin yung html codes about images sources chuva. Buti na lang natagpuan ko ang flickr.com dahil sa blog ni Daddy Pepe (salamat Itay!) at nadiskubre kong hindi ko na kailangang pahirapan ang sarili ko!

Ayan at pati yung Daily Zeitgeist (don't ask me the word origin at dehins ko alam) eh kinareer ko na. Ang cute ano? (Tingnan sa bandang kanang ilalim ng aking blog). Kahit unang rinig eh mapapakunot ang noo mo hahaha. Mangha talaga ako sa dami ng pwedeng gawin sa loob ng internet.

Now, if only I can get the haloscan comments to work, mas lalo akong magiging happy. Enjoy viewing my kids' pictures! Ang cute nilang lahat ano? :D (pagbigyan nyo na ako, nanay eh)

Aliw!

Humabol sa Linggo ng Wika ang school ng bunso ko. Nung Lunes (August 31), naka-schedule ang Filipino speaking contest nila. Last week, pahirapang i-practice itong si Daniel dahil malimit niloloko ang pagre-recite. Pasaway talaga!

Eh nung Linggo ng gabi, ako na ang nagpa-panic kasi kahit alam na nya yung lines and actions, may times na nakakalimutan nya yung entrada ng second stanza. In the middle of the poem, biglang matutulala tapos titingin sa akin na nanlalaki ang mata at sasabihing "Ano kasunod?!" Sus, everytime na lang na kasali sa speaking contests mga anak ko, pati ako saulado ko na ang piece :P

So yun, nung Lunes ng umaga, si kulit na ang namilit sa akin na magpa-practice pa daw sya. In fairness, sineryoso at kinareer ng batutay ang pagre-recite. Nung palabas na sila ni yaya sa gate, nagdasal na lang ako na sana ma-deliver nya ng buo at maayos yung tula at hindi makalimutan ang actions.

Pag-uwi nya nung hapon, sabi agad sa kin "Mommy sabi ng kaklase ko ang galing ko daw!" Nung tinanong ko sino ang nanalo, ang sagot nya "Wala, talo kami lahat." Ngek! To the rescue si yaya, kinabukasan pa daw ang results.

Eh kahapon, absent ang teacher ni Deden so walang naging announcement. Kanina, pagpasok pa lang sa pinto ng bahay, ang lakas na ng boses at nagtatawag na may ipapakita daw sya sa akin. Hindi pa man ako nakakababa ng hagdan sabi nya agad "Mommy, me medal ako!" Naku na-excite ang nanay bigla. Dagdag pa ni yaya "Ate, first place si Deden." Ang taas tuloy ng pitch ng boses ko nung nasabi ko yung "Talaga?!"

What's more, bitbit ni bata ang envelope ng mga periodical exams nya. Wowee, 94% ang lowest nya at 99% ang highest. Hay, nakakatuwa!

News Briefing

I was able to catch the evening news yesterday and today. Merong nakakalungkot, nakakainis, nakapagbibigay pag-asa at nakakatuwa…..

· Marami pa ring mga apektado ng bagyo last week. Nakakaawa yung mga pamilyang nawalan ng kaanak at tirahan. Sana makabalik na sila sa normal na buhay soon.
· Nabuking sa pamamagitan ng calibration tests na marami palang gasoline stations ang kulang sa ikinakargang langis sa mga sasakyan. Hay buhay, hirap na nga ang mga Pinoy, nadadaya pa. Sabi nung isang oil company representative, natural lang daw yung under or over-selling dahil makina daw ang ginagamit so nagkakaron ng margin of error. Hello?! Matino bang depensa yun habang nagpapakahirap ang mga tsuper ng mga pampublikong sasakyan na kitain ang pambili nila ng diesel? Banggit nga nung isang government official, around P20-30 lang naman ang bayad sa calibration, bakit hindi magawa ng mga oil companies? At eto ang mga stations na natagpuang nandadaya in particular order: Shell (pinakamarami – 22 branches!), Caltex, Sea Oil at Petron. Kaya mga kapuso (hahaha halata bang maka-GMA 7 ako?) maging vigilant sa pagpapa-gasolina ng inyong mga sasakyan!
· Bumibilib na ata ako kay General Aglipay ah. Mukhang desidido na syang patinuin ang kapulisan. Magkakaron na daw ng pin na “bawal ang kotong” ang bawat pulis, lagot daw sa kanya yung mga natutulog sa loob ng mobile patrol cars na nagpapalamig sa aircon at yung mga naggo-golf during weekends. Naku sana, sana, sana, hindi ningas-kugon ang lahat ng iyon. Sana nga tumino na ang police force kasi sa totoo lang, wala na akong tiwala sa mga pulis. Ang dami na naming bad experiences sa mga yan and to date, sadly wala pa akong nami-meet na matino talaga na alagad ng batas.
· Pahirapang pakiusapan ang nangyari between Sec. Boncodin and congressmen para sa pag-cut ng pork barrel budget (uy tumataginting na less 40% daw yun!). Shemps alma to the max yung ibang congressman dahil malaki ang mababawas sa pangtago sa kanilang mga bulsa. What’s heartening is, yung mga baguhan and medyo bata pa ang mga willing mag-initiate ng change within the congress. At say nyo, nag-donate na si JDVenecia ng P1M para daw sa gobyerno. Nagsisunudan naman ng tig P100K yung mga young congressmen like Zubiri and Escudero. Me proposal pa na kung pwede nga daw i–donate ng bawat congresista yung isang buwang sweldo nila (na P35,000/month lang pala! Nag-isip tuloy ako na malamang ngang nangungurakot ang iba sa kanila dahil hindi kaya ng 35K ang luho ng maraming lokong mambabatas) para makalikom ng P7-8B to help the government with. Ang tanong: mag-push through naman kaya??? Maiiwasan ko bang hindi mag-doubt based on the bad performances of many government officials in the past? Abangan!
· Nai-transfer na ng hospital sina Carl and Clarence Aguirre. Amazingly, mabilis ang recovery ng dalawang angels na ito. Sana nga eh tuloy-tuloy na ang paggaling nila.

And that’s the news for today. Nagmukha na ba akong news anchor? La lang, concerned kasi ako sa mga nangyayari sa bansa at mga kababayan natin. Kahit man lang sa pamamagitan ng dissemination (aba, siguradong may napulot kayo kung hindi kayo nakanood ng news kanina!) at panalangin makatulong ako.

Olympics

Naku pagkatapos kong napanood yung kalahati ng opening ceremonies (nakatulog na ako sa antok kasi naman 3 am nagsimula!), hindi ko na nasubaybayan ang mga games. Nanghinayang ako kasi hindi ko nakita yung lighting ng torch. Pero impressed ako dun sa paghahandang ginawa ng mga Greeks lalo na yung parang statue na mukha na naghiwa-hiwalay sa ere.

After that, pahapyaw na lang palagi ang silip ko sa channel 4 dahil mahirap sumingit kina Dora the Explorer at Blues Clues (current craze ng mga anakis ko). Buti na lang naabutan ko yung gymnastics exhibition the other night. Kaaliw manood ng ganun. Isa pang gusto kong mapanood, yung synchronized swimming. Di ko naman natyempuhan. Sana mag-replay na lang ulit and by then, sana magkataong libre ang TV sa kwarto namin. Huli na ako sa balitang isports!

Naghahabol

Tsk, nalulungkot naman ako, hindi ko naasikaso ang mga blogs ko the past week. Bukod sa medyo natambakan ako ng article deadlines -- ilang araw lang naman akong puyat, sinabayan pa ng migraine kaya dancing alphabets ang itsura ng letters and words sa computer monitor -- ayan at masakit ang buong katawan ko. Hay, I need an Omega Pain Killer fix!

True Story

Sa isang egroup, may isang post : “Sony Erickson P800 for sale. Email me if interested.”

May nag-reply: “I’m interested. Pero pwede bang P700.00 na lang?”

Ang bagsik!!!

Kikil

Nanood ako kahapon ng Amazing Race. Yung destination nila eh sa Africa, dun sa Kilimanjaroo. Tatlo yung batches na nagsisakay sa mga bus papunta sa isang baryo. Yung first batch, siningil ng $5.00 each. Yung second batch, hiningan ng $150.00! Parang arkila ang nangyari para hindi na maghintay ng ibang pasahero. Yung last batch $3.00 lang per person ang hiningi nung konduktor.

Ang masaklap, naubusan ng fuel itong 2nd bus. At may mga pinabili ng gas kung saan yung driver. Takbo to the max yung mga inutusan and nakabili naman. Ang siste, sinabihan yung mga Americans na kelangan bayaran nila yung additional $20.00 para daw dun sa fuel.

Pagdating dun sa baryo, grabeng kulit nung mama para maningil dun sa mga foreigners ng additional $10.00 per group. Kahit ako, nainis na kasi todong pananamantala na yun. As in hindi sila tinigilan hanggang hindi nagbayad tapos ang bastos pa nung African. Sobrang pagiging oportunista naman nun.

Bakit ko nakwento ito? Kasi sumagi sa isip ko na ang last pit stop ng Amazing Race eh dito sa Pilipinas. (Actually tapos na daw, nakapunta na dito last May pa ata pero late nga ang telecast). I'm cringing just thinking what if ganun din, may makita sa TV na nang-oonse ang mga Pinoy? Eh andami pa namang ganun ang ugali basta kayang makaloko ng foreigners. Kakahiya di ba? I really hope pag napakita na yung part na andito na sa Philippines yung mga contestants, walang madagdag na masamang impression sa atin.

Sanggol

Napanood nyo ba kagabi ang Correspondents sa channel 2? Hay, ilang beses lang naman akong muntik maiyak sa sobrang kawawa ng mga batang na-feature dun. May isang nanay na kakapanganak lang and nung inuwi yung baby sa bahay, may apat pang anak ang naghihintay doon. Tapos pinakita na kumakain yung mga bata na ang ulam lang eh ketchup!

Then there was this family with 11 kids (my goodness!), 4 ang dumedede pa at ang gatas na tinitimpla nila, malabnaw para magkasya dun sa mga baby at toddlers. Hindi pa infant formula kasi hindi daw nila afford. Yung ibang mga anak naman, kanya-kanyang prepare para mag-school. Kawawa naman, gusot-gusot pa ang mga uniforms. Hindi agad sila makaalis kasi hinintay maluto yung sinaing, afterwhich binudburan ng nanay nila ng tig-iisang kutsara ng asukal as ulam. Diyos ko nakakadurog ng puso!

Sobrang nakakalungkot na talaga itong problem ng population natin. Kung sino pa yung mga walang pampakain at pampaaral ng mga anak, sila pa ang maraming supling. Kulang na kulang pa ang kaalaman about family planning. Hindi mo rin masisisi minsan yung mga taong hindi naman naturuan paano nga ba ma-control ang sunod-sunod na pag-aanak. Inisip ko nga, dapat nga ba common sense lang yun? Pero kay rami din naming taong nakapag-aral na nabubuntis ng wala sa oras ‘di ba?

Tsk, kaya nga agree ako dun sa two-child policy proposal eh. Sabi naman nung congressman na may panukala noon, hindi daw pilitan. Nga lang may incentives kapag sumunod. Sana lang maipatupad. Pero bago pa yun, sana din mas sipagan ng gobyerno ang pagtuturo ng family planning. The problem lang is, katoliko ang presidente natin kaya iwas-pusoy sya sa strict implementation. I have nothing against Catholics mind you, but I just wish na kung ang turo ng simbahan eh pro-life, maging masigasig silang turuan ang mga believers nila ng natural methods.

Kami apat ang anak. Sa hirap ng buhay ngayon, talagang iisipin at pagpaplanuhan mo anong mga dapat gawin para ma-ensure na maganda ang future ng mga bata. That’s why I chose to be ligated nung pinanganak ko si bunso. With a special child pa in the family, nag-decision kaming mag-asawa na stop na dapat para mapag-ukulan ng sapat na attention ang mga bata. Ang pangarap kong magkaroon ng anak na babae, babawiin ko na lang kapag nagkaron ako ng pamangkin sa mga kapatid ko or pag nagka-apo na ako. Kesa naman sa kagustuhang magka-babaeng anak eh hindi maitaguyod ng maayos ang pamilya namin ‘di ba?