Ang weird na ng anak ko waah! Magli-limang taon pa lang pero kolokoy na sobra. Kahapon kasi takbo sya sa kin at nagsabing "Mommy may visitor dun sa baba!" Tanong ko "Sino?" Nanlalaki ang matang sumagot "Si Lola Ocean!" Eh di biglang kumunot noo ko. Papano kakamatay lang ng Lola Osyang ko last month, pano naman bibisita yun ano?!

Ang lokong bata humirit pa "Ay sabi sa yo Mommy, hindi patay si Lola Ocean" with matching patango-tango. Hindi ko alam kung matatawa ako o maloloka. Pagbaba ko sa 1st floor, ayun kausap ng nanay ko yung isang kamag-anak naming matanda na puti ang buhok. Pagtingin ko kay Deden, ngingisi-ngisi lang. Ay sus!

PETITION PARA MAG-RESIGN SI LACSON

May mga ka-egroup ako na nagpadala ng link kung saan pwedeng mag-sign dun sa petition para mag-resign si Sen. Lacson. Balak ko na talagang mag-sign kaso sinilip ko muna yung mga previous signatures. Naman! Tama ba namang hanggang doon eh gagawan pa rin ng kalokohan ng ibang Pinoy? Pa'no, merong mga naka-sign na Jose Pidal, King of Brunei Abdulah, Yaser Arafat, Ping Lacson (?!) -- at di lang isang beses ha, marami!, at kung sino-sino pang alam mo namang di magsa-sign dun!

Masisisi nyo ba ako kung na-turn off na lang ako mag-sign? Kasi pakiramdam ko eh walang katuturan ang gawin yang bagay na yan. Sa tingin nyo kaya mare-recognize pang valid yan kung maraming signatories eh puro kagaguhan (excuse the word pero wala akong ibang maipang-describe) lang? Sorry pero di ko sasayangin at ibabandera ang pangalan ko sa isang bagay na sa opinion ko eh walang pupuntahan.

Hay kakalungkot! Kaya nagkakaganito ang bansa natin eh!

O registration na daw para sa election. At dahil ang voting precinct kung saan kami naka-register mag-asawa eh sa Alabang pa, binalak namin ipalipat dito sa Laguna. Para naman hindi yung kelangan pa naming lumuwas para lang makaboto. Eh nung huling eleksyon nga, dinedma ko na lang ang botohan dahil napapagod akong magbyahe. Si mister na lang ang lumuwas.

Kaya ayun, yung pinsan kong nagtatrabaho sa munisipyo (nasa baryo kami at mga 5 minutes ride din ang pa-bayan) tumawag sa kin para sabihing mondays to fridays daw eh open hanggang 8 pm ang registration center. Tamang-tama umuwi ng maaga ang husband ko at hinatak kong pumunta ng munisipyo ng ala-sais ng gabi. Sakay kami ng jeep. Pagdating namin dun, walang tao! Naku naman, salubong tuloy ang kilay ko. Nagtanong pa kami sa mga naka-tambay na pulis dun sa katabing outpost. Naku eh nakaalis na daw. Nag-comment pa yung isa "Aba'y bakit hanggang alas-otso ang nakalagay dine?" sabay turo sa isang nakapaskel sa dingding. Aba'y bakit nga kaya kung di naman pala masusunod?! Gagawa-gawa sila ng extended time para sa mga walang oras pumunta ng office hours, di rin naman susundin. Grrrr!

At para aliwin na lang ako, sabi ni Geff lakad daw kami papunta dun sa may kanto at bumili na lang ng isaw. Hay naku, nadagdagan tuloy ang uric acid ko sa katawan. Pero in fairness, masarap yung isaw!

Nung isang linggo pa nangyari ang lahat ng yan. Hindi pa ulit kami bumabalik para magpa-rehistro. Ay linstok, since hanggang December pa pala yan, maghintay na lang sila kelan ulit kami pwedeng pumunta. Ang lagay eh kami pa ang mag-a-adjust ng schedule namin para sa kanila? No way!

Ang bata nga naman, minsan profound din sila ano? Eto kasing pangalawa kong anak, tanong ba naman sa kin nung isang araw eh "Mommy, magkano ang bahay?". Napa-double take ako bigla, "Baket?" Nag-isip muna bago sumagot si paslit, "Kasi gusto ko merong akong sariling bahay. Mag-isa lang ako." (Naisip kong medyo napipikon na siguro sa mga away nila ni kuya nya at pamemeste lagi sa kanya ng bunsoy namin). Sumagot ako "Mga 1 million pesos. Me ibibili ka ba?" Sagot nya, "Wala pa pero pag-iipunan ko yun." *pause* "Kasi Mommy ang liit ng bear (alkansya nya) ko eh. Bilhan mo ko nung malaking pig katulad nung sa classmate ko." Kaya pinangakuan ko na lang na next time akong magawi ng SM eh bibilhan ko sya nung baboy (di ba masagwang pakinggan? :P) na gusto nya. Asus, meron na palang problem solving skills dahil meron syang plans to reach his goal. Bumilib ako ha. Pasensya na at proud nanay ako ngayon pero ibang klase talaga 'tong anak ko. May dating!

La lang, pansin ko lang lately ang bonding time naming mag-anak eh puro tungkol sa pagkain! As in, mapa-lutong hotcake o popcorn o spaghetti with the kids or hubby's request for menudo o escabeche, nakakahalata na akong malakas kumain ang mag-aama ko :) Pati brother kong every weekend lang umuuwi, may-I-request din ng mga gusto nyang luto ko. Tuwa naman ako pag palaging ubos ang food na hinahanda ko sa kanila. At least feel na feel ko ang purpose ko sa kusina hehehe.

Pero nakakatuwa isipin na kahit sa pagkain ng chichiria eh sama-sama together pa kami lalo na pag weekends at pwedeng mag-stay up late ang mga bata. Maginhawa ang feeling pag andun kami lahat sa kama, watching a movie and munching on anything I can cook-up late at night. Suki na nga kami ng Lucky Me Pancit Canton eh. Buti na lang at di naghahanap ng softdrinks 'tong mga tsikiting ko, Tang litro pack lang eh solve na kaming lahat.

Hmmm, teka at nagpapaluto ang bunsoy ko ng French Toast ... oo, tapos na dinner pero kakain ulit kami! Ano ginutom din kayo? ;)

Good news sa mga internet prepaid card users! Infocom has unlimited surfing hours now from 12 mn to 7 am, yahoo! Kelangan mo lang i-personalize ang account name and password mo tapos ok na. Which is mas madali dahil di mo na kelangan tandaan ang username and password ng card mo everytime you use dial-up. Hay salamat, malaking tipid sa internet hours. Try nyo na! Ako, ilang buwan ng gumagamit ng Infocom dahil nga sa libreng surfing hours pag madaling araw. Kala ko hanggang August 31 lang pero ginawa na nilang forever! Tamang-tama kasi yun ang time na nakakasulat ako ng matino para sa mga articles ko. Ayos na ayos!

Bakit ganun? A-advertise-advertise ang Globe na pag may P100 ka eh pwede ka ng magka-load. Eh hindi naman! Pa'no nung isang araw, paubos na ang load ko eh P110 na lang pera ko sa wallet. Binalak kong bumili ng lintsak na Globe 100 na yan. Aba eh P110 daw! Nakow eh di wala na akong pamasahe pauwi sa amin nyan??? Kainis sila ha. Ayun napa-withdraw tuloy ako ng di oras sa BPI para yung Globe 300 na lang ang bilhin dahil P275 lang.

Pero bad trip pa rin! Kung ako ngang nanay na eh nagtitipid, pano na yung mga studyanteng limited ang allowance? Kaya nga di na ako magtataka na halos lahat ata ng studyanteng kilala ko eh naka-Smart o Talk n Text na lang. Pano sa halagang P30 ba naman eh me load ka na!

Hay kung di lang importante ang celphone number ko dahil lahat ng clients ko eh yun ang alam at yun ang nire-refer sa mga ibang possible clients na mangangailangan ng freelance writer, boboykotin ko na ang Globe eh. Sobrang Conyo pa rin sila eh di naman lahat ng subscribers nila milyonaryo!

Sorry sa ranting, inis lang talaga ako :S

Natutuwa ako! Meron na akong Mercury Drug Suki Card! hehehe. Ang babaw ano? Kaya lang pag nanay ata talaga, lahat ng discounts, rebates at kung ano pang matitipid gagawin mo. Aba, sa halip na magbayad ng P100 na membership fee, nag-ipon ako ng mga resibo worth P1000! Tapos nung naka-apply na ako, mabilis lang pala yun, bigay agad ang card.

Eh di after ko bumili ng gamot dun sa pharmacy counter, punta ako sa grocery section. Bumili ako ng Milo and some other things. Ayos, nagamit agad si card nung magbabayad na ako. Ang natuwa ako, pagbigay ng resibo, nakita kong may discount agad yung Milo item which they give to Suki Card holders. O di va, masaya!

Pati nga sa Shopwise meron akong Wise Card. Hindi rin ako nagbayad ng P300 para sa application fee, nag-ipon ako ng receipts worth P5000. Ganda nga namang promo yang mga ganyan. Biro mo, after shopping (at reasonable prices pa -- ehem, grocery wise lang ha, pang Ayala Alabangers ang prices ng department store items nila eh) makakakuha ka pa ng gift certificate pag naka-reach ka ng certain quota. Sa hirap ng buhay sa Pilipinas ngayon, wagi!

Ngayon ang pinag-iipunan ko namang receipts eh yung sa National Bookstore para magkaron ako ng Laking National Card. Hehehe, sabi ng ng asawa ko, magaling daw akong maka-amoy ng bargain. Eh shempre, nanay ako!

Ang hirap ng walang computer! Isang linggo akong nawalan ng connection sa virtual realm dahil nasira ang modem ko. Grabe, para akong naputulan ng kamay! Sobrang parte na ng buhay ko ang emails galing sa mga kaibigan ko araw-araw, not to mention yung mga work emails ko from my editors. Waaah, ngayon ko lang napatunayang computer addict na nga ako!

Bakit naman kasi umulan lang ng konti eh nawawala ng bigla ang kuryente. Ito talagang Meralco na ituuuu, sarap katukan. Ayan natuluyan ang modem ko at kinailangan pang palitan ng bago. Buti na lang mabait ang bayaw ko na nagtatrabaho sa isang computer company, inayos nya ng libre ang computer ko. Kaya Louie, may utang na naman ako sa yo! Salamat bro! :)

Naku isa pang itong discovery ko. Kaines, ngayon ko lang din nalaman eh matagal na palang nabubuhay! Kung ang mga taga US pwedeng mag-text for free sa mga taga Pinas thru Chikka, pwede palang mag-text naman ang mga Pinoy ng libre sa mga kamag-anak at kaibigan sa US, gamit ang Yahoo Messenger! Asus, ketagal kong pinagtyagaan ang 1rstwap.com na palaging palpak ang service, meron naman palang andito na mismo sa desktop ko.

Ika nga ng mga kaibigan kong "stars" (mga ka-egroup kong mababait) ... Ay buyay!